Medziugorie

Medziugorie Međugorje
Kościół pw. św. Jakuba w Medziugorie
Państwo	Bośnia i Hercegowina
Kanton	Hercegowina-Neretwa
Położenie	43°11′41″N 17°40′48″E
Położenie na mapie Bośni i Hercegowiny Medziugorie
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Medziugorie (bośn./chorw. Međugorje) – miejscowość w Bośni i Hercegowinie położona w południowej części Hercegowiny na południowy zachód od Mostaru. W całości zamieszkana przez Chorwatów.

Nazwa

W języku chorwackim, używanym przez miejscową ludność, nazwa miejscowości jest zapisywana jako 'Međugorje'. Często gdy nie można użyć znaku 'đ', stosowany jest zapis 'Medjugorje' (który jest niepoprawny także w języku chorwackim). Nazwa Međugorje może być po polsku oddana jako Międzygórze.

Dla języka polskiego Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych ustaliła urzędowy egzonim Medziugorie.

Historia

Od czasów średniowiecza kościelną administrację nad tymi terenami sprawują Franciszkanie. Hierarchię diecezjalną ustanowiono dopiero w XIX w. a parafię Medziugorie w 1892, której do naszych czasów patronuje św. Jakub - opiekun pielgrzymów. Pierwszy kościół parafialny wzniesiono w 1897. W 1933 z okazji jubileuszu 1900 lat odkupienia, na jednym z okolicznych wzgórz ustawiono betonowy krzyż, zawierający cząstkę relikwii drzewa krzyża świętego. Obecnie istniejący kościół został konsekrowany 19 stycznia 1969. Od lat 80. XX w. w związku z licznym napływem pielgrzymów i turystów Medziugorie całkowicie zmieniło swój charakter. Z małej wioski, składającej się pierwotnie z trzech osad, stało się bazą gastronomiczno-noclegową, miejscem handlu dewocjonaliami i pamiątkami, z którymi to zajęciami większość mieszkańców jest w jakiś sposób związana.

Miejsce kultu religijnego

Medziugorie to znane i odwiedzane miejsce pielgrzymkowe w Europie. Jest ośrodkiem odnowy życia religijnego. W centrum miejscowości znajduje się kościół pw. św. Jakuba. W Medziugorie istnieje ponadto dom duszpasterstwa osób uzależnionych - Wspólnota Cenacolo. Mieszczą się tutaj także domy różnych wspólnot: Wspólnoty Błogosławieństw, Oazy Pokoju i innych. W pobliżu miejscowości znajdują się dwa wzgórza - Wzgórze Objawień (Podbrdo), miejsce pierwszych objawień, oraz Wzgórze Krzyża (Kriżevac). Zbocza wzgórz są kamieniste, porośnięte niską roślinnością. W miejscach objawień ustawiono krzyże. Wokół, w rozpadlinach skalnych stoją liczne mniejsze krzyże, do których przymocowane są obrazki lub kawałki papieru z obietnicami, prośbami pielgrzymów, różańce i kwiaty.

Festiwal w Medjugorje

Objawienia Gospy

"Gospa" - figurka Matki Bożej w Tihaljinie k. Medziugorie

Krzyż na górze Križevac w Medziugorie

Pierwsze objawienie dzieciom miało mieć miejsce 24 czerwca 1981 roku we wsi Bijakovici, na wzgórzu Crnica należącym do parafii Medziugorie, w części tego wzgórza zwanej Podbrdo. Następnego dnia dzieci wróciły na to samo miejsce, dwoje z nich nie przyszło, a w zamian za nich przyszło dwoje innych. Tego dnia, tj. 25 czerwca 1981 roku, ukształtowała się szóstka tzw. widzących. Następnego dnia (26 czerwca) ukazująca się dzieciom Pani (w języku chorwackim: Gospa) miała przedstawić się im jako Królowa Pokoju (chorw. Kraljica Mira).

Osoby mające wizje twierdzą, iż mają je do dziś.

Wizjonerzy

Terminem widzący określa się sześć osób. Według nich objawienia trwają do dziś i związane są raczej z samymi widzącymi niż z parafią w Medziugorie. Maryja objawia się bowiem widzącym tam, gdzie aktualnie przebywają.

Należą do nich:

• Mirjana Dragićević-Soldo
• Ivanka Ivanković-Elez
• Vicka Ivanković-Mijatović
• Ivan Dragićević
• Marija Pavlović-Lunetti
• Jakov Čolo

Przesłanie wizji

Z wizjami związane są orędzia - krótkie przesłania o charakterze religijnym. Pierwsze z tzw. "orędzi czwartkowych" przekazane zostało 1 marca 1984 roku. Poruszane są w nich m.in. następujące kwestie:

1. nawrócenie
2. modlitwa (bardzo dużo orędzi)
3. post
4. pokuta
5. zachęta do czytania Pisma Św.
6. wiara, nadzieja
7. miłość Boga i człowieka, także otwierania się na miłość Boga i Matki Bożej
8. sakramenty św., przede wszystkim Eucharystia, spowiedź
9. właściwa hierarchia wartości
10. Męka Pańska, Krzyż Jezusa, Jego cierpienie, Jego rany
11. wartość rodziny
12. dziękczynienie Bogu
13. pokój, przebaczenie innym, przyjęcia pokoju Jezusa oraz modlitwy o pokój

Wydarzenia towarzyszące objawieniom

Objawieniom towarzyszą znaki: kształt hostii na słońcu, obracanie się krzyża, białe światło i kształt kobiecej postaci obok niego. Światło zawsze poprzedza objawienie. Na zboczu góry Crnicy zauważono kiedyś olbrzymi pożar. Zaalarmowana straż pożarna i milicja po przybyciu na miejsce nie znalazły nawet śladu ognia. Wirujące i zmieniające natężenie światła słońce przeraziło kiedyś tłum obserwujących to zjawisko ludzi.

Argumenty zwolenników prawdziwości objawień

1. Owocność orędzia Maryi, zgodnie ze słowami Jezusa z Ewangelii "poznacie ich po owocach" (Mt 7,16); w ciągu ponad 30 lat od początku objawień pielgrzymi przybywający do Medziugorie świadczą o nawróceniu, jakie dokonuje się w ich życiu;
2. Maryja podkreśla w orędziach to, co jest istotne dla katolicyzmu i jego duchowości: modlitwa, post, msza święta, różaniec, Pismo Święte, nawrócenie i przebaczenie, spowiedź, kapłaństwo i sakramenty, obecność Ducha Świętego w życiu chrześcijanina.

Argumenty negujące wiarygodność i prawdziwość objawień

1. Niespotykana długość objawień (od 1981 r. do dzisiaj). W porównaniu z zaaprobowanymi dotąd przez Kościół, objawienia Gospy z Medziugorie są - z powodu czasu trwania i obfitości przekazanych treści - wyjątkowym fenomenem. Pod tym względem są one podobne do niektórych objawień nie uznawanych przez Kościół, np. Trzeciego Testamentu.
2. Krytycy zwracają uwagę na podobieństwo pewnych wydarzeń medziugorskich do innych oficjalnie odrzuconych objawień, np. objawień Vassuli Ryden. Można dostrzec pewien związek pomiędzy "widzącą" Vassulą a Medziugorie w zakresie wątpliwości Kościoła co do przekazu w sposób jasny i integralny depozytu wiary chrześcijańskiej.
3. Szereg faktów trudnych do pogodzenia z 'godnością', jaka powinna przysługiwać prawdziwym objawieniom. Należy do nich wygląd ukazującej się postaci. Widzący podkreślają na przykład, że nie ma ona stóp, co może być uznane za przymiot ducha, a nie człowieka. Kontrowersje budzą także niektóre "znaki" - wirujący krzyż może być interpretowany jako kpina z zasady “Stat Crux, dum volvitur orbis“ (Krzyż trwa, podczas gdy świat się zmienia). Jednocześnie krytycy tych objawień podkreślają też szereg "dobrych" znaków pośrednio związanych z kultem Gospy z Medziugorie (nawrócenia, uzdrowienia), swoje zastrzeżenia formują jednak zgodnie z zasadą Ignacego Loyoli, by nie ufać objawieniom mającym choćby pozory "zła".

Stanowisko Kościoła katolickiego

Stolica Apostolska nie uznała oficjalnie objawień.

Pavao Žanić, były biskup ordynariusz diecezji Mostar-Duvno, na terenie której znajduje się parafia Medziugorie, początkowo uwierzył w objawienia, ale później twierdził, iż są one fałszywe. Powołana przez tego biskupa komisja diecezjalna, pracująca w latach 1984-1986, opowiedziała się zdecydowaną większością głosów za non constat de supernaturalitate (nie stwierdza się nadprzyrodzoności).

W 1991 Konferencji Episkopatu Jugosławii wydała Deklarację, w której zapisano: W rezultacie dotychczasowych badań nie jest możliwe stwierdzenie objawień o charakterze nadprzyrodzonym.

Kongregacja Nauki Wiary w latach 1995-1996 powtórzyła opinię Konferencji Episkopatu dodając: "Z tego wynika, że nie należy organizować oficjalnych, tak parafialnych, jak diecezjalnych pielgrzymek do Medziugoria, rozumianego jako miejsce autentycznych objawień Maryjnych, bo byłoby to niezgodne z tym, co stwierdzili poprzednio biskupi byłej Jugosławii". Do Medziugorie dozwolone są pielgrzymki organizowane przez osoby świeckie. Kościół zaleca też, aby takim pielgrzymkom towarzyszyli duchowni.

Również stanowisko obecnego biskupa miejsca Ratko Perica jest krytyczne wobec fenomenu objawień:

Na podstawie badań komisji, w oparciu o własne doświadczenie pasterskie oraz biorąc pod uwagę gorszące nieposłuszeństwo związane z tą sprawą, kłamstwa pojawiające się w ustach Maryi, niezwykłe powtórzenia orędzi od ponad 16 lat, dziwny sposób w jaki kierownicy duchowi prowadzą tzw. "widzących" przez świat czyniąc im reklamę, a także fakt, że Maryja zjawia się na "fiat", czyli "niech się stanie" "widzących"

w liście z 2 października 1997 biskup Perić, orzekł nie tylko non constat de supernaturalitate, lecz constat de non supernaturalitate czyli stwierdził, że objawienia nie są nadprzyrodzone. Biskup zadeklarował jednak otwartość na wszelkie badania, jakie Stolica Święta jako najwyższa instancja Kościoła katolickiego chciałaby przeprowadzić.

W 2009 biskup Ratko Perić przypomniał negatywne stanowisko Kościoła dotyczące rzekomych objawień, zsekularyzował kościół wybudowany w związku tymi wizjami i zwrócił uwagę, że kościół św. Jakuba w Medziugorie nie jest sanktuarium. Zastrzegł również dla siebie udzielanie zgody na pracę duszpasterską w tym miejscu. Ponadto Tomislav Vlašić, opiekun duchowy i promotor wizjonerów, ze względu na propagowanie błędów doktrynalnych, nieposłuszeństwo i złamanie celibatu został wydalony z zakonu franciszkanów i suspendowany, a Benedykt XVI zabronił mu pod groźbą ekskomuniki wypowiadania się w jakichkolwiek sprawach doktryny katolickiej.

W roku 2010 przy Kongregacji Nauki Wiary powołano komisję ds. Medziugorie pod przewodnictwem kard. Camilla Ruiniego.

Bibliografia

• Dorota Rafalska, Identyfikacja objawień w Medjugorje w świetle kryteriów teologiczno-psychologicznych , Lublin 2002 (praca doktorska obroniona na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim)
• ks. Maciej Arkuszyński, O objawieniach w Medziugorju, Kraków 2007 (w kontekście błędów pracy Doroty Rafalskiej Medjugorje: prawda czy fałsz).
• ks. Maciej Arkuszyński, Wzór życia chrześcijańskiego w objawieniach z Medziugoria (1981 - 2008), Warszawa 2008 (praca doktorska obroniona na Papieskim Wydziale Teologicznym).

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona parafii w Medziugoriu
• Oficjalna strona biskupa diecezji Mostar-Duvno poświęcona Medziugoriu (hr., en., it.)
• Analiza krytyczna domniemanych objawień
• Sanktuarium Maryjne w Medziugorju