Megaclite

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Megaclite
Planeta Jowisz
Odkrył Scott Sheppard, David Jewitt, Yanga Fernández i Eugene A. Magnier
Data odkrycia 25 listopada 2000
Tymczasowe oznaczenie S/2000 J 8
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 23 808 000[1] km
Mimośród 0,4211[1]
Okres obiegu 752,86[1] d
Nachylenie do ekliptyki 152,845[1]°
Długość węzła wstępującego 286,556[1]°
Argument perycentrum 287,590[1]°
Anomalia średnia 189,256[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 6 km
Masa ~2,1 × 1014 kg
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni ~0,0019 m/s2
Albedo 0,04
Jasność absolutna 15,0m
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
21,7m

Megaclite (Jowisz XIX) – mały zewnętrzny księżyc Jowisza, odkryty przez grupę astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego, kierowaną przez Scotta Shepparda w dniu 25 listopada 2000.

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Megaclite jest jednym z mniejszych księżyców Jowisza, jego średnicę ocenia się na około 5 km. Średnia gęstość tego ciała ma wartość ok. 2,6 g/cm3, a składa się przeważnie z krzemianów. Powierzchnia Megaclite jest bardzo ciemna – jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 21,7 magnitudo.

Satelita obiega swą macierzystą planetę w kierunku przeciwnym do jego obrotu wokół własnej osi. Należy do grupy Pazyfae.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-07-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]