Megafauna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Megafauna - ((gr.) megas "olbrzymi" + (łac.) fauna "zwierzę") - termin stosowany w archeologii i paleontologii dla określenia zwierząt o dużych rozmiarach. Za miernik uznawana jest masa ciała i stosuje się dwie wartości graniczne: zwierzęta o masie powyżej 45 kg (100 funtów) lub powyżej 100 kg (220 funtów). Termin megafauna może zawierać podkategorie uwzględniające pozycję troficzną zwierząt w której wyróżnia się megaroślinożerców (np. jeleń szlachetny) , megamięsożerców (np. lew), i rzadziej megawszystkożerców (np. niedźwiedź grizzly).


Megafauna jest w obszarem zainteresowania paleobiologów zajmujących się plejstocenem ze względu na masowe wymieranie w tym okresie zwierząt o dużych rozmiarach (40 - 100 tys. lat temu). Wiele gatunków, które wyginęły w tym okresie miało olbrzymią masę[1]. Przedstawicielami megafauny plejstoceńskiej były osiągające ponad 20 ton ssaki z podrodziny Indricotheriinae, mamuty czy inne trąbowce oraz lwy workowate, ptaki moa, lemury olbrzymie a także super drapieżniki jak wymarły aligator Pristichampsus bądź tygrys szablozębny. Za wyginięcie megafauny plejstoceńskiej często wini się człowieka[2][3].

Termin stosowany jest również w opisach populacji współczesnych zwierząt o dużych rozmiarach występujących na danym terenie[4]. Za współczesnych przedstawicieli megafauny uznaje się słonie, żyrafy, hipopotamy, nosorożce, niedźwiedzie, żubry (bizony), łosie i inne z jeleniowatych itp.

Przypisy

  1. Megafauna (ang.). About.com Archeology. [dostęp 15 kwietnia 2012].
  2. Mariusz Błoński: Ludzie wytępili australijską megafaunę?. Kopalnia wiedzy.pl. [dostęp 17 kwietnia 2012].
  3. Wojciech Pastuszka: Dlaczego wymarła amerykańska megafauna. Archeowieści.pl. [dostęp 17 kwietnia 2012].
  4. Megafauna (ang.). The free dictionary.com. [dostęp 15 kwietnia 2012].