Meraw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Meirav)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Meraw
מירב
Wjazd do kibucu Meraw
Wjazd do kibucu Meraw
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Emek ha-Majanot
Wysokość 422 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

526
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Meraw
Meraw
Ziemia 32°27′06″N 35°25′18″E/32,451667 35,421667
Portal Portal Izrael

Meraw (hebr. מירב; ang. Merav) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Religijnych Kibuców (Ha-Kibbuc Ha-Dati).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Meraw jest położony na wysokości 422 metrów n.p.m. w masywie górskim Gilboa, który góruje od strony południowej nad intensywnie użytkowaną rolniczo Doliną Bet Sze'an. Znajduje się on tuż przy szczycie góry Avinadav (440 metry n.p.m.). Po stronie wschodniej spływa strumień Avinadav, na południowym wschodzie strumień Malkiszua, a na zachodzie strumień Kiszon. Wzgórza położone na południu są zalesione. W odległości około 200 metrów na zachód od kibucu przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej[1]. W jego otoczeniu znajdują się kibuce Ma’ale Gilboa, Reszafim i Szeluchot, moszaw Rewaja, oraz wioska Malkiszua. Po stronie palestyńskiej jest wioska Jalbun.

Meraw jest położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami[2][3]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Spółdzielnia mleczarska w kibucu Meraw

Osada została założona w 1982 roku przez członków ruchu Nahal, którzy pełnili służbę wojskową prowadząc jednocześnie studia religijne. Znajdował się on pierwotnie 1,5 km na południowy zachód, na wierzchołku góry Malkiszua (obecnie wioska i ośrodek terapeutyczny Malkiszua). W 1987 roku nastąpiło przeniesienie osady w miejsce obecnej lokalizacji. Od tego momentu w kibucu zaczęli osiedlać się cywilni osadnicy. W większości byli to członkowie ruchu religijnego Bnei Akiva. Wraz z sąsiednim kibucem Ma’ale Gilboa tworzył on grupę religijnych kibuców w rejonie gór Gilboa. Z racji swojego położenia powinny one należeć do Samorządu Regionu Gilboa, jednak w Dolinie Bet Sze'an znajdowała się już grupa religijnych kibuców, i z tego powodu Meraw i Ma’ale Gilboa znalazły się pod jurysdykcją Samorządu Regionu Doliny Bet Sze'an. Do czasu wybuchu w 2000 roku palestyńskiego powstania Intifada Al-Aksa, w kibucu było stale zatrudnionych około 100 Palestyńczyków z pobliskiej wioski Jalbun. Jednak w 2001 doszło do ataku terrorystycznego, w którym zginęła mieszkanka kibucu[4]. W konsekwencji w sąsiedztwie kibucu wybudowano mur bezpieczeństwa oddzielający państwo Izrael od terytoriów Autonomii Palestyńskiej. Zwiększyło to poczucie bezpieczeństwa w kibucu. Palestyńczycy utracili jednak miejsca pracy. Przy budowie muru nastąpiła także aneksja części palestyńskich ziem[5].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Niektórzy łączą nazwę kibucu z historią śmierci króla Saula i jego trzech synów w bitwie na wzgórzu Gilboa. Uważają oni, że bitwa miała miejsce w bezpośrednim sąsiedztwie kibucu. Najstarsza córka króla Saula miała na imię Merab (Meirav)[a][6]. Jednak nazwa kibucu może być również tłumaczona na dwa inne sposoby. Słowo "meirav" może być tłumaczone jako "dużo wody [rosy]" lub "większość"[7].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, oraz boisko do piłki nożnej.

Edukacja i religia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu Sede Elijjahu. Kibuc posiada własną synagogę i mykwę.

Gospodarka i infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie, fermie drobiu i hodowli bydła mlecznego. Z przemysłu znajduje się zakład produkujący świeczki. W kibucu jest przychodnia zdrowia z gabinetem stomatologicznym, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na wschód na drogę nr 667, którą jadąc na północ dojeżdża się do kibucu Ma’ale Gilboa, lub jadąc na południowy wschód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 90 przy moszawie Sede Terumot. Lokalna droga prowadzi na południowy zachód do wioski terapeutycznej Malkiszua.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: 1 Księga Samuela 14,49 : "Synami Saula byli: Jonatan, Jiszwi i Malkiszua. Miał też dwie córki, starsza nazywała się Merab, a młodsza Mikal." Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy

  1. The Separation Barrier Map (ang.). W: B´Tselem [on-line]. 2008. [dostęp 2012-05-11].
  2. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-11].
  3. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-11].
  4. Akiva Eldar: The Story of a Very Large Cache of Oil, an Orthodox Kibbutz and a Palestinian Village (ang.). W: CounterPunch [on-line]. 2004-12-14. [dostęp 2012-05-12].
  5. Akiva Eldar: Israel effectively annexes Palestinian land near Jordan Valley (ang.). W: Haaretz [on-line]. 2011-11-18. [dostęp 2012-05-12].
  6. Carta's Official Guide to Israel and Complete Gazetteer to all Sites in the Holy Lan. Jerusalem: Carta, 1993, s. 323. ISBN 965-220-186-3.
  7. Meirav (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]