Mejszagoła

	Mejszagoła
	; Kościół w Mejszagole
	Herb Mejszagoły
Państwo	Litwa
Okręg	wileński
Populacja (2001); • liczba ludności	; 1634
Kod pocztowy	LT-14025
	Położenie na mapie Litwy ; Mejszagoła
	54°52′20″N 25°04′00″E / 54.872222222222, 25.066666666667Na mapach: 54°52′20″N 25°04′00″E / 54.872222222222, 25.066666666667
	Multimedia w Wikimedia Commons

Mejszagoła, lit. Maišiagala - miasteczko na Litwie, zlokalizowane w rejonie wileńskim liczące 1 852 mieszkańców, siedziba gminy Mejszagoła.

Opis [edytuj]

Mejszagoła to stolica gminy (starostwa) liczącej 3 150 mieszkańców. Na terytorium gminy jest 41 wsi, większe z nich: Korwie (346 mieszkańców), Gudele (189 mieszkańców), Kiemiele (177 mieszkańców). Powierzchnia terenu: 10 085 ha, z tego – 5 568 ha stanowią użytki rolne, 1 344 ha- lasy, 3 173 ha - zbiorniki wodne oraz grunty o innym przeznaczeniu.

Na terytorium gminy znajdują się: poczta, 2 szkoły średnie, 2 szkoły podstawowe, przedszkole, 2 biblioteki, 2 Domy Kultury, posterunek policji, posterunek straży pożarnej, ambulatorium, 6 sklepów, 2 kościoły, cmentarz, 2 zagrody agroturystyczne, grodzisko w Mejszagole, pozostałości dworu w Korwiu.

Przedsiębiorczość lokalna: rolnictwo i leśnictwo, usługi świadczone dla mieszkańców.

Historia [edytuj]

Mejszagoła jest podobno jedną z najdawniejszych osad na Litwie. W czasach pogańskich był tu podobno drewniany zamek i dwór wiejski wielkich książąt litewskich. Zdaniem kronikarza Jana Długosza po ustąpieniu tronu Władysławowi Jagielle miał tutaj mieszkać aż do śmierci i zostać pochowany Olgierd.

W 1365 r. Mejszagoła została zniszczona najazdem krzyżackim. Wiosną 1390 r. podczas kolejnego najazdu Krzyżacy całkowicie spalili należący niegdyś do księcia Olgierda zamek. W XIV wieku Mejszagoła była już sporym miasteczkiem. W 1387 r. został tu zbudowany jeden z siedmiu pierwszych na Litwie kościołów (z fundacji Władysława Jagiełły, na pamiątkę przyjęcia religii katolickiej). W 1528 r. Mejszagoła jest wspominana jako miasto. Było tu 39 karczm, duży rynek. Wkrótce otrzymała przywileje miasta handlowego. Mejszagoła była następnie dzierżawiona przez królową Bonę. W XVIw. pożar kilkakrotnie niszczy kościół, zostaje on odbudowany przez króla Zygmunta II Augusta.

W 1771 Mejszagoła była starostwem niegrodowym, dzierżawił ją starosta wiłkomierski Eperyesz. W 1792 r. miasteczku nadano prawa magdeburskie i przyznano herb - wizerunek św. Antoniego z Dzieciątkiem na ręku.

W 1760 r. zbudowany zostaje przez ks. Bejnarta (wspomożonego przez starostę Eperyesza) nowy drewniany kościół. W 1865 zostaje on odnowiony przez ks. Urbanowicza.

Następnie Mejszagoła była własnością Wołowiczów, a od 1802 Houwaltów.

W Mejszagole istnieje działająca od XVIII w. szkoła, w 1862 - na miejscu kilku wcześniejszych - powstał kościół parafialny. Dużym szacunkiem cieszy się długoletni proboszcz w Mejszagole, ksiądz prałat Józef Obrembski (jego imię nadano w 2007 roku mejszagolskiej Szkole Średniej nr 1).

Za II RP siedziba wiejskiej gminy Mejszagoła.

Obecnie silny ośrodek polskości.

16 lutego 2011 r. w miejscowości złożył wizytę Prezydent RP Bronisław Komorowski. Podczas wizyty spotkał się z miejscowymi Polakami oraz uhonorował Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi RP 105-letniego księdza prałata Józef Obrembski - "Patryjarchę Wileńszczyzny".