Melanezyjczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Melanezyjczycy – rdzenna ludność wysp Melanezji, w 1991 roku ich liczebność wynosiła ok. 1 mln. Są wynikiem zmieszania się pierwotnej ciemnoskórej ludności z późniejszą napływową ludnością jasnoskórą, przybyłą do Melanezji z obszarów wschodniej i południowo-wschodniej Azji w trzech falach między XX a VIII wiekiem p.n.e. Są silnie zróżnicowani kulturowo, posługują się wieloma różnymi językami (języki austronezyjskie i papuaskie). Podstawą gospodarki Melanezyjczyków jest przeważnie rybołówstwo i w mniejszym zakresie chów zwierząt. Struktura społeczna opiera się najczęściej na matriarchacie. W tradycyjnych wierzeniach dużą rolę odgrywa magia i kult przodków.

Na świecie blond włosy u ludzi występują rzadko poza Europą i innymi skupiskami ludzi o europejskim pochodzeniu. Jednakże Melanezyjczycy są jednym z nielicznych nieeuropejskich ludów i jedynym wśród czarnoskórych ludów, gdzie naturalnie występują blond włosy. [1]

Chłopiec z Vanuatu

Przypisy

  1. The New York Times [1]
  • Damm, Krystyna i Mikusińska, Aldona (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 141 ISBN 8301130709