Melanochromis cyaneorhabdos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melanochromis cyaneorhabdos[1]
(Bowers & Stauffer, 1997)
samiec
samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Rodzina pielęgnicowate
Podrodzina Pseudocrenilabrinae
Rodzaj Melanochromis
Gatunek Melanochromis cyaneorhabdos
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Melanochromis Cyaneorhabdos – samiec, podczas budowy miejsca tarliskowego w pobliżu skały

Melanochromis cyaneorhabdosgatunek ryby pielęgnicowatej. Hodowana w akwariach. Zaliczany do grupy Mbuna. Często nazywany Maingano, Melanochromis Maingano lub Blue Johanni[2].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek endemiczny Jeziora Malawi. Występuje jedynie w skalistych miejscach wybrzeża pomiędzy przylądkami Mbako i Mbembe, w pobliżu wyspy Likoma. Często widywany w obszarze strefy przejściowej. Żyje na głębokości od 3 do 20 metrów[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiągają w naturze do 9 cm długości (samice do 8cm), w akwariach mogą osiągać nieco większe rozmiary[2].Dymorfizm płciowy słabo uwidoczniony, płeć trudna do odróżnienia u młodych osobników.

Zachowania godowe: Wszystkie osobniki mają identyczne ubarwienie i wykazują tendencje do życia w samotności. Dochodzi między nimi do stałych utarczek[2]. Do tarła potrafią przystępować już 5-6 cm samice i około 7 cm samce. Inkubacja trwa od 20 do 30 dni. Tarło wygląda typowo dla pyszczaków z grupy „mbuna” – samiec zwabia samicę w swój rewir, którym może być grota, płaski kamień czy wykopany dołek. Tam krążąc wokół siebie na przemian samiec drażni ruchami pyszczka okolice organów płciowych samicy a ona podrażnia ruchami pyska okolice atrapy jajowej samca, stymulując go w ten sposób do wypuszczenia mleczu. Co kilka obrotów samica wypuszcza 1-3 ziaren ikry i natychmiast chwyta je do pyska. Następnie doprowadza do zapłodnienia ikry. Samica w zależności od wieku i wielkości wypuszcza 10-20 młodych. Młode są dość duże (0,9 cm – 1,2 cm) i w pierwszych dniach są kremowe z dwoma czarnymi pasami, niebieskie przebłyski pojawiają się jedynie na płetwach. W ciągu 7-10 dni maluchy stają się wiernymi kopiami swoich rodziców. Wychów nie jest problematyczny[3].

Hodowla w akwarium[edytuj | edytuj kod]

W akwarium dość agresywna i terytorialna. Utrzymanie haremu składającego się z więcej niż jednego samca wymaga zbiornika o długości min. 120cm. (W wielogatunkowym nawet 150cm.) W akwarium powinno znajdować się dużo kryjówek, szczególnie szczelin w półkach skalnych, gdzie schronienie znajdują słabsze osobniki i inkubujące samice. Jest pyszczakiem wszystkożernym. Dominującymi składnikami diety powinny być pokarmy roślinne – w szczególności te z dużą zawartością spiruliny. W skład diety trzeba wprowadzić lekkie pokarmy zwierzęce najlepiej mrożone lub żywe (mrożony solowiec, kryl, wodzień czy mięso krewetek oraz małży). Jako urozmaicenie można podawać pokarmy przeznaczone dla ludzi, m.in. ryż, kaszę kukurydzianą, kaszę mannę, płatki owsiane, makaron czy liście sałaty[3].

Zalecane warunki w akwarium]][4]
Zbiornik długość min. 100 cm
Temperatura wody 23 – 28 °C
Twardość wody ogólna (dH) 6 – 10 (°n)
Twardość wody węglanowa (dKH) 10 – 12 (°n)
Skala pH 7,6 – 8,5
Pokarm odżywia się peryfitonem porastającym skały oraz planktonem
Uwagi

Przypisy

  1. Melanochromis cyaneorhabdos w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ad Konnings, Back to Nature. Przewodnik po Świecie Pielęgnic z Malawi (ISBN 83-89279-05-3, TIGRA 2003)
  3. 3,0 3,1 W. Sierakowski, Melanochromis cyaneorhabdos – maingano (www.klub-malawi.pl, 2007)
  4. M. Kielan, Woda jeziora Malawi (www.malawi.org.pl)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]