Melanocyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Melanocyty w skórze

Melanocyty (z gr. melas, melanos – czarny + kytos – komórka) – komórki pigmentowe wytwarzające w procesie melanogenezy melaninę[1]. Występują w warstwie podstawnej naskórka[1], a także w tęczówce i naczyniach oka[potrzebne źródło]. Ilość melanocytów w naskórku różnych ras ludzi jest podobna, różnią się intensywnością syntezy melaniny. Pod wpływem ultrafioletowego promieniowania słonecznego melanocyty mogą przekształcić się w komórki nowotworowe czerniaka.

Melanocyty posiadają liczne wypustki cytoplazmatyczne[1] z pęcherzykami. W komórkach tych występują dwa rodzaje pęcherzyków:

Melanotropina i melatonina regulują aktywność melanocytów[1].

Melanocyty są wyposażone w mikrofilamenty aktynowe i w mikrotubule. Struktury te umożliwiają ruch melanosomów.

Komórkami macierzystymi dla melanocytów są melanoblasty, powstające z ektodermalnych komórek grzebieni nerwowych. Melanocyty występują też w naczyniach opon miękkich. Pełnią w organizmie funkcje ochronne, zabezpieczając narządy wewnętrzne przed nadmiernym nasłonecznieniem i promieniami UV.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Wojciech. Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2009, s. 601. ISBN 978-83-200-4103-3.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.