Melitta Schenk Gräfin von Stauffenberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melitta Schenk von Stauffenberg
Flugkapitänin
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1903
Cesarstwo Niemieckie Krotoszyn,
Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 8 kwietnia 1945
III Rzesza Straubing,
III Rzesza
Przebieg służby
Lata służby 19281936, 1937-1945
Siły zbrojne Balkenkreuz.svgLuftwaffe
Stanowiska pilot doświadczalny
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Żelazny II Klasy

Melitta Schenk Gräfin von Stauffenberg z domu Schiller (ur. 9 stycznia 1903 w Krotoszynie, zm. 8 kwietnia 1945 w Straubing) – niemiecka kapitan lotnictwa wojskowego, konstruktorka samolotów. Jako jedna z dwóch kobiet w historii Niemiec odznaczona Krzyżem Żelaznym II Klasy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jej ojcem był Michael Schiller, pochodzący z rodziny żydowskich handlarzy futer; w młodości przyjął protestantyzm. Matką była Margaret z domu Eberstein. Melitta miała czworo rodzeństwa. Rodzina Schillerów przeniosła się do Jeleniej Góry.

W 1922 Melitta zaczęła studiować nauki ścisłe (matematyka, fizyka, inżynieria). Na miejsce swojej specjalizacji (inżynieria lotnicza) wybrała Uniwersytet Techniczny w Monachium. Studia ukończyła z wyróżnieniem w 1927.

Współpraca z Luftwaffe[edytuj | edytuj kod]

Melitta podjęła pracę w "Deutsche Versuchsanstalt für Luftfahrt" (DVL), instytucie lotnictwa eksperymentalnego w Berlinie-Adlershof w 1928. Uczyła się także latania na samolotach. Z powodu żydowskiego pochodzenia została zwolniona z Luftwaffe w 1936. Pracując dla firmy "Askania" w Berlinie, opracowała systemy nawigacji i kierowania dla wodnosamolotów takich jak Blohm & Voss Ha 139 i Dornier Do 18. W 1937 poślubiła historyka Alexandra Schenk hrabiego von Staufenberga (to małżeństwo z arystokratą zdjęło z niej odium pochodzenia). Bratem jej męża był organizator zamachu na Hitlera w 1944 Claus Schenk Graf von Stauffenberg.

28 października 1937 została mianowana kapitanem lotnictwa, jako druga kobieta w historii Niemiec (po Hannie Reitsch). Uzyskała licencję pilota wszystkich typów samolotów, licencję pilota-akrobaty oraz szybowcową.

Podczas wojny[edytuj | edytuj kod]

W 1939 została pilotem doświadczalnym w Rechlin (Meklemburgia). Specjalizowała się w badaniach celności zrzutu bomb z lotu nurkowego. Wykonała aż 2,5 tysiąca nurkowań samolotami wojskowymi, do 15 razy dziennie z wysokości 4000 metrów. Jej zasługi uchroniły rodzinę Schillerów przed wywiezieniem do obozów koncentracyjnych.

Od 1942 badała samoloty dla Akademii Luftwaffe w Berlinie-Gatow. Za odparcie ataku samolotu alianckiego otrzymała Krzyż Żelazny II Klasy w 1943. Magisterium otrzymała w 1944. W tym samym roku została kierowniczką instytutu doświadczalnego Versuchsstelle für Flugsondergeräte.

Kiedy Claus von Stauffenberg poprosił ją o pomoc w realizacji zamachu na Hitlera, zgodziła się, jednak z powodu braku dostępnego samolotu nie mogła polecieć do Kętrzyna w dniu zamachu. Kiedy Hitler ocalał, została aresztowana razem z innymi członkami rodziny von Stauffenberg. Nie skazano jej ze względu na jej osiągnięcia w lotnictwie. W swoich pamiętnikach napisała, że dręczył ją konflikt między lojalnością wobec Niemiec a posłuszeństwem wobec nazizmu.

W 1945, lecąc samolotem Bücker Bü 181 do południowych Niemiec, została zestrzelona przez lotnika amerykańskiego koło Straßkirchen w Bawarii. Zmarła kilka godzin po wylądowaniu na skutek ran postrzałowych.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Żelazny II Klasy – 1943
  • Złota Odznaka Pilota-Obserwatora z Brylantami

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]