Melvil Poupaud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Melvil Poupaud
Melvil Poupaud
Data
i miejsce urodzenia
26 stycznia 1973
Paryż
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Melvil Poupaud (ur. 26 stycznia 1973 w Paryżu) – francuski aktor, reżyser, scenarzysta i producent filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego imię zostało zaczerpnięte od amerykańskiego powieściopisarza i poety Hermana Melville'a przez jego matkę Chantal Poupaud. Ma brata Stanislasa znanego jako Yarol Poupaud, gitarzysta francuskiej grupy rockowej F.F.F. (Fédération Française de Fonk; "Fonk" to miks słów Rock i Funk) powstałej w 1987 roku na przedmieściach Paryża. W wieku dziesięciu lat Melvil nagrywał kamerę wideo krótkie filmy w swojej sypialni. Rok później zadebiutował na dużym ekranie w dramacie fantasy Miasteczko piratów (La ville des pirates, 1984). Mając piętnaście lat otrzymał nominację do nagrody Cezara za rolę Thomasa w melodramacie Piętnastolatka (La Fille de 15 ans, 1989). W melodramacie Jeana-Jacques'a Annauda Kochanek (The Lover, 1991) pojawił się jako młodszy brat.

Rola Niemca w komediodramacie Normalne ludzie są niewyjątkowi (Les Gens normaux n'ont rien d'exceptionnel, 1993) przyniosła mu kolejną nominację do Cezara. Następnie zagrał postać syna aptekarza w dramacie Elisa (Élisa, 1994) u boku Vanessi Paradis i Gérarda Depardieu. W komedii romantycznej Érica Rohmera Opowieść letnia (Conte d'été, 1995) wystąpił jako zakochany student, który spędza wakacje w bretońskim miasteczku Dinard. W thrillerze Genealogia zbrodni (Généalogies d'un crime, 1996) z udziałem Michela Piccolia i Andrzeja Seweryna jako socjopatyczny zabójca swojej ciotki-psychoanalityczki (Catherine Deneuve) zdobył wiele pochwał krytyków. W adaptacji powieści Marcela Prousta Czas odnaleziony (Le Temps retrouvé, 1999) jako książę de Foix partnerował takim sławom jak Catherine Deneuve, Emmanuelle Béart, Vincent Pérez, John Malkovich i Patrice Chéreau.

W 2002 roku zrealizował swoją pierwszą solową płytę "Simple appareil". Zagrał francuskiego męża, który rozwodzi się z amerykańska poetką (Naomi Watts) w zaawansowanej ciąży w komedii romantycznej Jamesa Ivory Rozwód po francusku (Le Divorce, 2003) u boku Kate Hudson, Thierry'ego Lhermitte, Glenn Close i Jeana-Marca Barr. Za postać odnoszącego sukcesy fotografa mody, który dowiaduje się, że cierpi na raka w dramacie François Ozona Czas, który pozostał (Le Temps qui reste, 2004) z Jeanne Moreau został uhonorowany nagrodą na festiwalu filmowym w Valladolid (Hiszpania). W filmie Andy'ego i Larry'ego Wachowskich Speed Racer (2008) pojawił się jako komentator sportowy.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

filmy kinowe/wideo[edytuj | edytuj kod]

filmy TV[edytuj | edytuj kod]

seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1994: 3000 scénarios contre un virus
  • 1994: La Vie de Marianne jako Valville

filmy krótkometrażowe[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]