Menachem (król Izraela)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Menachem
מְנַחֵם
Wyobrażenie Menachema w "Promptuarii Iconum Insigniorum "
król Izraela
Okres panowania od 752
do 745
Poprzednik Szallum
Następca Pekachiasz
Dane biograficzne
Urodziny  ?
Śmierć 742 r. p.n.e.
Ojciec Gadi
Matka  ?
Żona  ?
Dzieci Pekachiasz

Menachem, hebr. (? – 742 p.n.e.) – szesnasty król królestwa Izraela od 752 p.n.e.[1] , syn Gadiego, opisywany w 2 Księdze Królewskiej 15,14-22.

Zamordował króla Szalluma, przejmując po nim tron i krwawo stłumił bunt przeciwko niemu w Tappuach (2 Krl 15,16). Był wasalem króla Asyrii Tiglat-Pilesera III, któremu złożył trybut w wysokości 1000 talentów srebra, by ten pozostawił go na tronie. Sumę tę ściągnął od zamożnych obywateli państwa. Do czynu tego nawiązuje prorok Ozeasz (m.in. Oz 7,7).

Przypisy

  1. Wg chronologii E. R. Thielego. Niektóre inne chronologie zawarte są w sekcji Królestwo Izraela (państwo północne)#Władcy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alfred Tschirschnitz: Dzieje ludów biblijnych. Wyd. I. Warszawa: M. Sadren i S-ka, 1994, s. 253. ISBN 83-86340-00-3.


Poprzednik
Szallum
Menora.svg król Izraela
(królestwo północne)

752-742 p.n.e
Menora.svg Następca
Pekachiasz
Ojciec
Gadi
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: 2Krl
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Pekachiasz