Menachem (król Izraela)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Menachem
מְנַחֵם
Wyobrażenie Menachema w "Promptuarii Iconum Insigniorum "
król Izraela
Okres panowania od 752
do 745
Poprzednik Szallum
Następca Pekachiasz
Dane biograficzne
Urodziny  ?
Śmierć 742 r. p.n.e.
Ojciec Gadi
Matka  ?
Żona  ?
Dzieci Pekachiasz

Menachem, hebr. (? – 742 p.n.e.) – szesnasty król królestwa Izraela od 752 p.n.e.[1], syn Gadiego, opisywany w 2 Księdze Królewskiej 15,14-22.

Zamordował króla Szalluma, przejmując po nim tron i krwawo stłumił bunt przeciwko niemu w Tappuach (2 Krl 15,16). Był wasalem króla Asyrii Tiglat-Pilesera III, któremu złożył trybut w wysokości 1000 talentów srebra, by ten pozostawił go na tronie. Sumę tę ściągnął od zamożnych obywateli państwa. Do czynu tego nawiązuje prorok Ozeasz (m.in. Oz 7,7).

Przypisy

  1. Zgodnie z chronologią E.R. Thielego. Niektóre inne chronologie zawarte są w sekcji Królestwo Izraela (państwo północne)#Władcy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alfred Tschirschnitz: Dzieje ludów biblijnych. Wyd. I. Warszawa: M. Sadren i S-ka, 1994, s. 253. ISBN 83-86340-00-3.


Poprzednik
Szallum
Menora.svg król Izraela
(królestwo północne)

752-742 p.n.e
Menora.svg Następca
Pekachiasz
Ojciec
Gadi
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: 2Krl
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Pekachiasz