Menachemia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Menachemia
מנחמיה
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jizreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Doliny Źródeł
Wysokość -195 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

1002
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Menachemia
Menachemia
Ziemia 32°40′04″N 35°33′14″E/32,667778 35,553889Na mapach: 32°40′04″N 35°33′14″E/32,667778 35,553889
Portal Portal Izrael

Menachemia (hebr. מנחמיה; ang. Menahemya lub Menahemia) – wieś komunalna położona w Samorządzie Regionu Doliny Źródeł, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wioska jest położona na wysokości 195 metrów p.p.m. na południowo zachodniej krawędzi Doliny Kinaret w depresji Rowu Jordanu, w pobliżu zbiegu rzek Jordan i Jarmuk. Po stronie zachodniej wznoszą się strome zbocza płaskowyżu o wysokości 260 metrów n.p.m.. Na północ od wioski przepływa strumień Anin, na południu strumień Menachemia, a wschodnią granicę wioski wyznacza rzeka Jordan. W odległości około 1,5 km na południowy wschód od wioski łączy się ona z rzeką Jarmuk, stanowiącą granicę z Jordanią. W odległości 4 km na północny wschód jest Jezioro Tyberiadzkie. Teren położony na wschód od wioski jest stosunkowo płaski. Obszar ten jest wykorzystywany do upraw rolniczych i pod stawy hodowlane. W jej otoczeniu znajduje się miasteczko Javneel, kibuce Geszer, Gazit, Alumot, Kvucat Kinneret, Beit Zera, Afikim, Aszdot Jaakov Meuhad i Aszdot Jaakov Ihud, oraz moszawy Kfar Kisch i Szadmot Dvora. Po stronie jordańskiej jest wioska Bakura.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Menachemia jest położona w Samorządzie Regionu Doliny Źródeł, w Poddystrykcie Jizreel, w Dystrykcie Północnym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stałymi mieszkańcami wioski są wyłącznie Żydzi[1][2]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grupa założycielska zawiązała się w 1901 roku i składała się z pięciu pionierów, którzy przybyli do Doliny Kinaret aby przygotować teren pod powstanie pierwszej współczesnej żydowskiej osady rolniczej w tej części Doliny Jordanu. Założenie osady przebiegło w trzech etapach. W pierwszym etapie, w dniach od 23 do 26 grudnia 1901 roku, pięć rodzin żydowskich osiedliło się na ziemi wykupionej przez organizacje syjonistyczne od arabskich właścicieli. W drugim etapie, od 25 grudnia 1902 roku, utworzono unię rolniczą umożliwiającą osadnikom dzierżawienie ziemi od organizacji syjonistycznych. Trzeci etap rozpoczął się w styczniu 1903 roku, kiedy formalnie powstała wioska. Mieszkało w niej dwanaście rodzin, do których następnie dołączyło pięć rodzin z Zichron Ja'akow. Wybudowano 21 domów w dwóch rzędach, otoczonych murem. Pozostawiono dwie działki niezabudowane, z przeznaczeniem pod szkołę i ośrodek zdrowia. Wioska początkowo nazywała się Milchamia (hebr. מלחמיה). Przed I wojną światową w pobliżu wioski utworzono kamieniołom i zakład produkcyjny gipsu. Po zamieszkach Nebi Musa, w dniu 24 kwietnia 1920 roku grupa Arabów zaatakowała wioskę. Podjęto wówczas ze względów bezpieczeństwa decyzję o ewakuacji na krótki czas wszystkich mieszkańców. Po powrocie mieszkańców w 1921 roku, zmieniono nazwę wioski na obecną, oddając w ten sposób cześć ojcu Wysokiego Komisarza Palestyny, Sir Herberta Samuela[3].

Ze względu na mocno odizolowane położenie, trudne warunki geograficzne i rosnące zagrożenie ze strony Arabów, rozwój wioski był powolny i przyśpieszył dopiero w latach 50. XX wieku wraz z pojawieniem się nowej fali żydowskich imigrantów. W latach 1951-2006 posiadała prawa samorządu lokalnego[4]. Po pozbawieniu tych praw została przekształcona w zwykłą wieś komunalną. Ze względu na położenie geograficzne w Dolinie Kinaret powinna ona podlegać pod jurysdykcję Samorządu Regionu Doliny Jordanu, postanowiono jednak przydzielić ją do Samorządu Regionu Doliny Bet Sze'an[5][6].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Menachemia posiada kilka osiedli mieszkaniowych: Ofer (na wschodzie), Bene Beitecha (na południu) i Amidar A (na zachodzie).

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W wiosce jest ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią, oraz boisko do piłki nożnej.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Wioska utrzymuje przedszkole i szkołę podstawową Michael Szalita.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Wieś posiada własną synagogę i mykwę.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Lokalna gospodarka opiera się na rolnictwie i sadownictwie. W sadach uprawia się grejpfruty, mandarynki, pomarańcze, banany, daktyle, winorośla i oliwki.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W wiosce jest przychodnia zdrowia z gabinetem stomatologicznym, dwa sklepy wielobranżowe i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z wioski wyjeżdża się na południowy wschód na drogę nr 7188, którą jadąc na wschód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 90, lub jadąc na południowy zachód przejeżdża się przez kamieniołomy i dojeżdża do kibucu Geszer. Natomiast drogą nr 90 jadąc na południe dojeżdża się do kibucu Geszer, lub jadąc na północny wschód dojeżdża się do kibuców Aszdot Jaakov Meuhad i Aszdot Jaakov Ihud.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-18].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-18].
  3. Menachemia (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-18].
  4. Mo'atza Mekomit Menahamiyya (ang.). W: Flags of the World [on-line]. [dostęp 2012-05-18].
  5. Menachemia (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-18].
  6. Menachemia (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-18].