Menrva

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Menrva (w inskrypcjach także: Menrfa, Merva and Mera) – etruska bogini mądrości, sztuki, rzemiosła, zdrowia a także wojny, protektorka Hercle i Pherśe; wraz z Tinią i Uni współtworzyła triadę najwyższych bóstw etruskich.

Kojarzona z grecką Ateną, Menrva posiada także atrybuty wskazujące, że jej kult nie został po prostu zapożyczony z Grecji np. łączoną ją ze zjawiskami pogodowymi. Wymieniana przez Marcjanusa jako jedno z 9 bóstw miotających błyskawice[1].

Etruscy artyści pod wpływem greckim przedstawiali Menrvę z wizerunkiem Gorgony na egidzie, z włócznią i tarczą[2]. Pierwotnie nie kojarzona z wojną, po literackim utożsamieniu z Ateną, stała się także boginią wojny[3]. Zgodnie z analogiami greckimi zaczęto ją przedstawiać jako zrodzoną z głowy Tinii.

Ośrodkiem kultu Menrvy było miasto Falerii (dziś: Cività Castellana) w Etrurii, stolica plemienia Falisków. Faliskowie mimo, że mówili językiem spokrewnionym z łaciną pozostawali w związku etruskim, a Falerii było jednym z miast Federacji 12 Miast Etruskich. Gdy w 241 r p.n.e. Rzymianie zdobyli Falerii, kult Menrvy został przeniesiony do Rzymu pod nazwą Minerva Capta tzn. Minerwa Ujęta, co wiązało się prawdopodobnie z fizycznym przeniesieniem zdobycznej statui do Rzymu. Fakt ten bywa określany jako początek kultu Minerwy w Rzymie, choć wydaje się, że dotarł tu już wcześniej, czego śladem jest świątynia na Awentynie datowana na wcześniejszy okres[3].

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Nancy Thomson de Grummond, Etruscan Myth, Sacred History and Legend, Philadelphia 2006, str. 71.
  2. Larissa Bonfante, Język etruski, Wydawnictwo RTW, Warszawa 1998, str. 35
  3. 3,0 3,1 The Obscure Goddess Online Directory – hasło Menrfa – http://www.thaliatook.com/OGOD/menrfa.html