Menumorut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa przedstawiająca Węgry w czasach opisywanych przez Gesta Hungarorum.

Menumorut (węg. Ménmarót) – rzekomy władca słowiański, wymieniany w najstarszej kronice węgierskiej Gesta Hungarorum. Miał panować na obszarze Biharu, w dorzeczu Cisy, Maruszy i Samoszy (północno-wschodnie Węgry na pograniczu z Rumunią) w czasie najazdu Madziarów pod wodzą Arpada.

Wkraczający na teren Niziny Węgierskiej Arpad miał wysłać do Menumoruta poselstwo z prośbą o odstąpienie mu ziem na których mogliby osiedlić się Madziarowie. Gdy ten odmówił, został przez Madziarów najechany i wyparty z Biharu, pomimo że jego wojska pobiły najeźdźców w bitwie pod Szeghalom nad rzeką Keresz. Menumorut próbował szukać schronienia w Grecji, ale na wieść o pokonaniu przez Madziarów Panończyków, Karantańczyków i Morawian zawarł pokój z Arpadem i oddał swoją córkę za mąż synowi Arpada, Zoltanowi. Sam władał księstwem biharskim jeszcze przez dwa lata, a gdy zmarł, jego dziedzicem został Zoltan.

Krytycy autentyczności przekazu zawartego w Gesta Hungarorum wskazują że imię Menumorut pochodzi od złożenia tureckiego men – wielki i węgierskiego marót – Morawianin i jest ogólną personifikacją władców wielkomorawskich, a nie imieniem historycznego władcy[1].

Przypisy

  1. Anonimowego notariusza króla Béli Gesta Hungarorum. Kraków: Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego "Societas Vistulana", 2006, s. 67. ISBN 978-83-88385-84-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]