Merce Rodoreda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mercè Rodoreda
Rodoreda.jpg
Data i miejsce urodzenia 10 października 1908 w Barcelonie, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 13 kwietnia 1983 w Gironie, Hiszpania
Narodowość Hiszpania hiszpańska
Dziedzina sztuki literatura
Styl symbolizm
Ważne dzieła Diamentowy plac
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Mercè Rodoreda w Wikicytatach

Mercè Rodoreda (ur. 10 października 1908 w Barcelonie - zm. 13 kwietnia 1983 w Gironie), pisarka katalońska.

Jedna z najwybitniejszych postaci literatury katalońskiej XX wieku. Po hiszpańskiej wojnie domowej przebywała na emigracji we Francji, a od 1954 w Szwajcarii. Do Katalonii powróciła w 1979. Rok później, w 1980 otrzymała nagrodę Premi d'Honor de les Lletres Catalanes jako wyraz uznania dla całego dorobku pisarskiego.

W Polsce ukazały się powieści Diamentowy plac (Czytelnik, 1970) oraz Śmierć i wiosna (fragmenty w Literaturze na Świecie nr 7-8/2000), opowiadania z tomu Moja Krystyna i inne opowiadania (w Literaturze na Świecie nr 5-6/2003), a także zbiór opowiadań Płatek białej pelargonii (Księgarnia Akademicka, 2008).

Ze względu na styl oraz jakość opisów, powieści Rodoreda były porównywane do twórczości Virginii Woolf, uwielbianej przez katalońską pisarkę. Głównymi bohaterkami jej powieści są kobiety, a styl narracji jest poetycki, symboliczny i bardzo oryginalny - stał się inspiracja dla wielu późniejszych autorów. Akcja powieści rozgrywa się w ważnych dla autorki miejscach, takich jak: Gràcia (dzielnica Barcelony), Romanyà de la Selva (dzielnica Girony) i Genewa. Przedstawia społeczeństwo katalońskie oraz zmiany jakie w nim zachodziły w XX w.

Ważniejsze utwory[edytuj | edytuj kod]

Powieści

  • Aloma (1938)
  • Diamentowy plac (1962; wyd. pol. 1970)
  • El carrer de les Camèlies (1966, Ulica Kameliowa)
  • Jardí vora el mar (1967, Ogród na brzegiem morza)
  • Mirall trencat (1974, Rozbite lustro)
  • Quanta, quanta guerra... (1980, Wojna, ileż wojny...)
  • La mort i la primavera (1986, Śmierć i wiosna)
  • Isabel i Maria (1991)

Zbiory opowiadań

  • Vint-i-dos contes (1958, Dwadzieścia jeden opowiadań)
  • La meva Cristina i altres contes (1967, Moja Krystyna i inne opowiadania)
  • Semblava de seda i altres contes (1978, Jak z jedwabiu i inne opowiadania)
  • Viatges i flors (1980, Podróże i kwiaty)
  • Un cafè i altres narracions (1999, Kawa i inne opowiadania)

Ponadto

  • Zbiór utworów dramatycznych El torrent de les flors (1993, Kwietny potok)
  • Zbiór poezji Agonia de llum (2002, W agonii światła)