Mercury (satelita)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rakieta Titan IV na stanowisku startowym. Ładunek stanowi satelita Mercury ELINT 2.

Mercury (również: Mercury ELINT, Advanced Vortex) – seria trzech amerykańskich wojskowych satelitów zwiadu elektronicznego.

Seria trzech ciężkich satelitów armii USA (wyniesione przez USAF dla National Reconnaissance Office) przeznaczonych do wywiadu radioelektronicznego. Określane jako IV generacja amerykańskich satelitów tego typu[1]. Wynoszone w latach 1994-1998.

Spis treści

Budowa [edytuj]

Program Mercury ELINT pozostaje objęty klauzulą tajności. Statki posiadają pojedynczą dużą antenę, średnicy szacowanej na 100-105 metrów, i są stabilizowane trójosiowo. Statek posiada prawdopodobnie jeden lub dwa panele ogniw słonecznych i przynajmniej jedną antenę do wysyłania danych na Ziemię.

Koszt pojedynczego satelity szacowany jest na około 1,75 miliarda USD (wg siły nabywczej z połowy lat 90. XX wieku), a koszt wyniesienia na około 430 mln. USD.

Orbity [edytuj]

Satelity zostały wyniesione na orbity zbliżone do geosynchronicznych, który ślad naziemny ma postać złożonych elips, co umożliwia im wyznaczanie położenia źródeł sygnałów radarowych na Ziemi. Ich masę szacuje się na 4-5 ton[2].

Satelity [edytuj]

Zobacz też [edytuj]

Uwagi

  1. Wywołany krótkim spięciem w układzie kierowania i/lub utratą mocy.

Przypisy

  1. David Darling: Mercury-ELINT (ang.). [dostęp 2011-10-10].
  2. Criag Covault, Joseph C. Anselmo. Titan explosion destroys secret 'Mercury' sigint. „Aviation Week and Space Technology”. 149, 1998-08-17. 

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]