Mercury Sable

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mercury Sable
Producent Ford Motor Company
Zaprezentowany 1985
Okres produkcji 1986 – 2005
2007 – 2009
Poprzednik Mercury Marquis (1986)
Mercury Montego (2007)
Następca Mercury Montego (2005–2007)
Dane techniczne
Segment klasa średnia (1986–2005)
klasa średnia wyższa
(2007–2009)
Typy nadwozia sedan
kombi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mercury Sable – przednionapędowy samochód klasy średniej, produkowany przez Ford Motor Company pod luksusową marką Mercury. Pod względem technicznym jest bliźniakiem Forda Taurusa. Mercury sprzedał ponad 2 miliony Sable w ciągu 20 lat produkcji.

Sable, razem z Taurusem, rozpoczęły nową erę w stylistyce amerykańskich samochodów. Wersja od Mercury'ego była tak futurystyczna, że przez przyzwyczajonych do pudełkowatych nadwozi Amerykanów została nazwana "samochodem, który przybył z księżyca". Ważnym elementem designu Sable była przezroczysta listwa z tworzyw sztucznych między reflektorami, za którą ukryto słabo świecące żarówki. Rzecz ta stała się charakterystyczna dla całej marki, a później, we wczesnych latach dziewięćdziesiątych, kopiowało ją wielu producentów z całego świata.

Sable przeszedł modernizacje w 1992 i 1996 roku. Wersja z 1996 posłużyła też do budowy kolejnej, czwartej generacji w 2000 r., która złagodziła nieco bardzo kontrowersyjny design poprzedniej.

Sable Station Wagon (kombi) przestano produkować w 2004, a sedana - 29 kwietnia 2005 r. Samochód zastąpiły dwa modele: większy Montego i nieco mniejszy Milan.

7 lutego 2007 r. na salonie samochodowym w Chicago dyrektor generalny Forda przedstawił zrestylizowanego Montego. Zawiadomił przy okazji, że ten nowy pojazd zmieni nazwę na Sable z powodu znajomości jej u wielu klientów.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza generacja
Pierwsza generacja
Projektant Jack Telnack
Okres produkcji 1986 – 1991
Miejsce produkcji Atlanta, Georgia
Chicago, Illinois
Poprzednik Mercury Marquis
Dane techniczne
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
Silniki 2,5 l HSC R4
3,0 l Vulcan V6
3,8 l Essex V6
Skrzynia biegów 3-biegowa skrzynia automatyczna ATX
4-biegowa skrzynia automatyczna AXOD
4-biegowa skrzynia automatyczna AXOD-E
Długość 4849 mm (sedan, 1986 - 1988)
4882 mm (sedan, 1989 - 1991)
4874 mm (kombi, 1986 - 1988)
4907 mm (kombi, 1989 - 1991)
Szerokość 1798 mm
Wysokość 1379 mm (sedan)
1340 mm (kombi)
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Ford Taurus
Lincoln Continental
Konkurencja Buick Century
Buick Regal
Chrysler Fifth Avenue
Chrysler New Yorker
Oldsmobile Cutlass
Mercury Sable Wagon
"Listwa" pomiędzy reflektorami z ukrytymi za nią niskowatowymi żarówkami stała się charakterystyczna dla marki Mercury

Sable był bardzo ważnym samochodem dla marki Mercury i amerykańskiego przemysłu motoryzacyjnego.

Ford słabo konkurował z General Motors i Chryslerem w segmencie średnich samochodów, a Mercury był w jeszcze gorszej sytuacji. W 1984 przedstawiono nowego Cougara, bliźniaka Forda Thunderbirda, a dwa lata później Sable. Zapoczątkowano tym samym nowy kierunek w stylistyce marki i całej amerykańskiej motoryzacji, kończąc erę kanciastych aut z lat 70. i 80.

Taurus i Sable używały reflektorów z tworzyw sztucznych. Po raz pierwszy w USA takie rozwiązanie zastosowano kilka lat wcześniej w coupé Lincolnie Mark VII. Pierwszymi produkowanymi w Stanach średnimi sedanami z tymi światłami były jednak wspomniane dwa bliźniaki Forda.

Debiut Sable i Taurusa odbył się z wielką pompą w studiu MGM, w którym nakręcono Przeminęło z wiatrem. Salę tę udekorowano w "kosmicznym", futurystycznym stylu; Sable i Taurus stały za kurtyną, zza której było widać ich sylwetki. Podniesieniu kurtyny towarzyszyły bębny i efekty stroboskopowe.

Karoseria Sable była atrakcyjna dla ówczesnych Amerykanów, przy tym dzięki jej aerodynamicznemu kształtowi (i niskiemu współczynnikowi Cx) samochód spalał mniej paliwa od typowych, kanciastych konstrukcji. Za ciekawy element nadwozia można uznać specjalny pas przedni, który oprócz tradycyjnych reflektorów posiadał półprzezroczystą "listwę" z tworzywa sztucznego, za którą ukryto kilka niskowatowych żarówek. Dużą powierzchnię karoserii zajmowały szyby, co dawało większe poczucie przestronności we wnętrzu. Słupki B i krańcowe części tylnej szyby były malowane na czarno, dając złudzenie, że przeszklone powierzchnie są ze sobą połączone. We wnętrzu instalowano opcjonalnie dwa oddzielne siedzenia, co było bardzo rzadkie w tej klasie samochodów w latach 80. Deska rozdzielcza zachodziła też na drzwi boczne w celu stworzenia klimatu panującego np. w kokpicie samolotu.

Sable wprowadzono w grudniu 1985 r. jako rok modelowy 1986. Dostępne były dwie wersje wyposażeniowe, bazowa GS i bardziej luksusowa LS. W pierwszym roku sprzedano ok. 300.000 sztuk - wynik dość rzadko spotykany nawet dzisiaj.

W pierwszym roku obecności Sable na rynku klienci mogli wybrać 2 silniki: 91-konnego, 2,5-litrowego HSC R4 i 142-konnego, 3,0-litrowego Vulcana V6 - z salonów wyjeżdżało znacznie więcej samochodów z tym mocniejszym. Sprzedaż 92-konnego modelu była tak niska, że już rok później wycofano go z oferty (do 1991 instalowano go w bliźniaczym Taurusie). W 1988 r. do gamy dołączył 3,8-litrowy Essex V6. Mimo że jego moc maksymalna była taka sama, jak w mniejszym Vulcanie, to maks. moment obrotowy wynosił 291 Nm - 74 Nm więcej.

Sable przeszedł kilka małych modyfikacji w ciągu swojej obecności na rynku; dotyczyły one głównie wyposażenia. W 1991 sprzedaż modelu spadła do ok. 100.000 sztuk, więc wprowadzono kolejną generację samochodu.

Dostępne wersje[edytuj | edytuj kod]

Od 1986 do 1991 r. paleta możliwych do zakupu wersji wyglądała następująco:

Wersja Lata Silnik Skrzynia
biegów
GS
LS
1986 2,5 l HSC R4 3-biegowa automatyczna ATX
3,0 l Vulcan V6 4-biegowa automatyczna AXOD
1987 3,0 l Vulcan V6
1988 - 1990 3,0 l Vulcan V6
3,8 l Essex V6
1991 4-biegowa automatyczna AXOD-E

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Silnik Układ
i liczba
cylindrów
Pojemność
skokowa

[cm³]
Moc maksymalna
[KM (kW)
przy obr/min]
Maksymalny
moment obrotowy
[Nm przy obr/min]
Średnie
zużycie paliwa

[l/100 km]
2,5 l HSC poprzecznie, R4 2513 91 (67) przy 4400 176 przy 2600 10,3
3,0 l Vulcan poprzecznie, V6 2986 142 (104) przy 4800 217 przy 3000 9,8
3,8 l Essex poprzecznie, V6 3797 142 (104) przy 3800 291 przy 2200 10,2

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Silnik Przyspieszenie
0-100 km/h [s]
Prędkość
maks. [km/h]
2,5 l HSC 15,5 160
3,0 l Vulcan 11,6 185
3,8 l Essex 9,7 185

Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Druga generacja
Druga generacja
Projektant Jack Telnack
Okres produkcji 1992 – 1995
Miejsce produkcji Atlanta, Georgia
Chicago, Illinois
Dane techniczne
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
Silniki 3,0 l Vulcan V6
3,8 l Essex V6
Skrzynia biegów 4-biegowa skrzynia automatyczna AXOD-E
4-biegowa skrzynia automatyczna AX4S
4-biegowa skrzynia automatyczna AX4N
Długość 4882 mm (sedan)
4907 mm (kombi)
Szerokość 1809 mm
Wysokość 1382 mm (sedan)
1410 mm (kombi)
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Ford Taurus
Lincoln Continental
Pokrewne Ford Windstar
Konkurencja Buick Century
Buick Regal
Chrysler LeBaron
Oldsmobile Cutlass
Mercury Sable Wagon
Design Sable był bardzo nowoczesny na tamte czasy

Pierwszą większą modyfikację Mercury przeprowadził w 1992 r., kiedy to zmienił dość znacznie karoserię i wnętrze. Operacja ta kosztowała Forda 650 milionów ówczesnych dolarów. Ford Taurus, bliźniak Sable, każdego roku obecności tej generacji na rynku, był najlepiej sprzedającym się samochodem w Stanach Zjednocznoych; w 1992 r. osiągnął pułap 410.000 sprzedanych samochodów, co jest wartością rzadko spotykaną nawet w dzisiejszych czasach. w porównaniu z pierwszą wersją Sable, w drugiej zmieniono wszystko oprócz dachu. Wnętrze również zmodyfikowano, a w dodatku opcjonalnie oferowano boczne poduszki powietrzne (po raz pierwszy w tej klasie).

W 1993 zrezygnowano z kilku mało popularnych opcjonalnych elementów wyposażenia, jak np. podgrzewanej szyby przedniej InstaClear. Poduszka powietrzna pasażera stała się standardem na rok modelowy 1993, a zmodyfikowane airbag kierowcy i kierownica - na 1994.

W kombi oferowano głównie te same opcje, co w sedanie. Po złożeniu drugiego rzędu siedzeń pojemność bagażnika wynosiła 2297 l. Instalowano też specjalną klapę bagażnika - można było otworzyć samą szybę, jak i całe drzwi. Innymi gadżetami były relingi dachowe, składany trzeci rząd siedzeń, schowki pod podłogą bagażnika i wysuwany stolik piknikowy. Ze standardowym układem siedzeń (2/3 + 3) bagażnik mieścił 1294 l (do dachu). Kombi wyposażone w przednią 3-osobowa kanapę i tzeci rząd siedzeń mieściły 8 osób.

Ostatnim rokiem oferowania tej generacji Sable był 1995. Na ten rok modelowy do gamy dodano wersję LTS, która nie zdobyła jednak znacznej popularności. Obejmowała ona skórzaną tapicerkę, koła z Taurusa LX i wiele obłożonych skórą elementów wnętrza. Dostępne były oba silniki - 3,0 l Vulcan V6 i 3,8 l Essex V6.

Dostępne wersje[edytuj | edytuj kod]

Od 1992 do 1995 r. paleta możliwych do zakupu wersji wyglądała następująco:

Wersja Lata Silnik Skrzynia
biegów
GS
LS
1992 3,0 l Vulcan V6
3,8 l Essex V6
4-biegowa automatyczna AXOD-E
1993 - 1995 4-biegowa automatyczna AX4S
4-biegowa automatyczna AX4N
LTS 1995

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Silnik Układ
i liczba
cylindrów
Pojemność
skokowa

[cm³]
Moc maksymalna
[KM (kW)
przy obr/min]
Maksymalny
moment obrotowy
[Nm przy obr/min]
Średnie
zużycie paliwa

[l/100 km]
3,0 l Vulcan poprzecznie, V6 2986 142 (104) przy 4800 217 przy 3000 9,8
3,8 l Essex poprzecznie, V6 3797 142 (104) przy 3800 291 przy 2200 10,2

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Silnik Przyspieszenie
0-100 km/h [s]
Prędkość
maks. [km/h]
3,0 l Vulcan 12,0 185
3,8 l Essex 10,1 185

Trzecia generacja[edytuj | edytuj kod]

Trzecia generacja
Trzecia generacja
Okres produkcji 1996 – 1999
Miejsce produkcji Atlanta, Georgia
Chicago, Illinois
Dane techniczne
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
Silniki 3,0 l Vulcan V6
3,0 l Duratec V6
Skrzynia biegów 4-biegowa skrzynia automatyczna AX4S
4-biegowa skrzynia automatyczna AX4N
Długość 5072 mm (sedan)
5057 mm (kombi)
Szerokość 1854 mm
Wysokość 1407 mm (sedan)
1463 mm (kombi)
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Ford Taurus
Lincoln Continental
Pokrewne Ford Windstar
Konkurencja Buick Century
Buick Regal
Chrysler Cirrus
Oldsmobile Cutlass
Mercury Sable Wagon
Sable sprzed łagodnego face-liftingu

W 1996 zadebiutowała poważnie zmieniona kolejna generacja Sable. Ford miał nadzieję, że tak radykalny design poprowadzi nowy samochód do takiego sukcesu, jakim była pierwsza generacja z 1986 r. Niestety, kontrowersyjny wygląd, pełen owali nie został ciepło przyjęty przez prasę motoryzacyjną i klientów, co momentalnie doprowadziło do spadku sprzedaży. Tę generację Sable próbowano wprowadzić na rynek samochodów luksusowych, czego rezultatem był spory wzrost ceny, a to jeszcze bardziej odepchnęło klientów. Po raz pierwszy ten pojazd był aż tak podobny do tańszego Forda Taurusa. Większymi zmianami były tylko inny pas przedni i rezygnacja z trzecich bocznych okienek w sedanie (tych za szybami drzwi tylnych). Mimo że w tym wypadku użyto mniej owalnych części, coraz trudniej było namówić ludzi do kupna Sable.

Na początku produkcji Sable standardowo wyposażano w 3,0-litrowy, 147-konny silnik Vulcan V6. Jako opcja dostępny był 3,0-litrowy, 203-konny DOHC Duratec 30 V6. Wersje wyposażeniowe pozostały takie same, jak w poprzedniej generacji - modelem bazowym był GS, a bardziej luksusowym LS. Zrezygnowano jednak z LTS. DOHC Duratec V6 w 1999 łączono tylko z lepiej wyposażoną LS. W tym samym roku w GS opcjonalnie oferowano dwa oddzielne siedzenia z przodu (seryjnie instalowano 3-osobową kanapę). Zaraz po wejściu kolejnej generacji samochodu na rynek, Mercury mówił o zwiększonej mocy silnika Vulcan z nadzieją na zwiększenie sprzedaży.

By pomóc szybko spadającej sprzedaży Sable, na rok modelowy 1997 obniżono cenę samochodu. Na 1998 lekko zmodyfikowano pas przedni, a na 1999 zmniejszono cenę zakupu nawet o 2.000 $. Wciąż obcinano koszty, eliminując niektóre opcje w 1999.

Dostępne wersje[edytuj | edytuj kod]

Od 1996 do 1999 r. paleta możliwych do zakupu wersji wyglądała następująco:

Wersja Lata Silnik Skrzynia
biegów
GS
LS
1996 - 1998 3,0 l Vulcan V6
3,0 l DOHC Duratec 30 V6
4-biegowa automatyczna AX4S
4-biegowa automatyczna AX4N
GS 1999
LS

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Silnik Układ
i liczba
cylindrów
Pojemność
skokowa

[cm³]
Moc maksymalna
[KM (kW)
przy obr/min]
Maksymalny
moment obrotowy
[Nm przy obr/min]
Średnie
zużycie paliwa

[l/100 km]
3,0 l Vulcan poprzecznie, V6 2986 147 (108) przy 5250 230 przy 3250 11,2
3,0 l Duratec 30 poprzecznie, V6 2967 203 (149) przy 5750 271 przy 4500 11,3

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Silnik Przyspieszenie
0-100 km/h [s]
Prędkość
maks. [km/h]
3,0 l Vulcan bd 190
3,0 l Duratec 30 bd 200

Czwarta generacja[edytuj | edytuj kod]

Czwarta generacja
Czwarta generacja
Okres produkcji 2000 – 2005
Miejsce produkcji Atlanta, Georgia
Chicago, Illinois
Następca Mercury Milan
Mercury Montego
Dane techniczne
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
Silniki 3,0 l Vulcan V6
3,0 l Duratec V6
Skrzynia biegów 4-biegowa skrzynia automatyczna AX4N
Długość 5075 mm (sedan)
5024 mm (kombi)
Szerokość 1854 mm
Wysokość 1410 mm (sedan)
1468 mm (kombi)
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Ford Taurus
Lincoln Continental
Konkurencja Buick Century
Buick Regal
Chrysler Sebring
Oldsmobile Intrigue
Mercury Sable Wagon
Mercury Sable sprzed face-liftingu
Wersje kombi trzeciej i czwartej generacji różniły się tylko przodem, kołami i wnętrzem

Kolejna, czwarta generacja Sable do sprzedaży weszła w 2000 r. Złagodziła bardzo kontrowersyjny design poprzedniej, dodając samochodowi atrakcyjności. Wyżej poprowadzono linię dachu, zwiększając ilość przestrzeni na głowę dla pasażerów tylnej kanapy. Przy okazji wersji kombi przybyło praktyczności (wyższe wnętrze dało pojemniejszy bagażnik). Wnętrze również stało się bardziej konserwatywne. Zrezygnowano z wielu owalnych elementów, chociażby części deski rozdzielczej skupiającej przyciski radia i klimatyzacji. Zmieniono zawieszenie na bardziej miękkie, by zwiększyć komfort podróżowania. W celu zmniejszenia ceny i zwiększenia rentowności sprzedaży zaprzestano instalowania niektórych elementów (np. hamulców tarczowych we wszystkich czterech kołach).

Na rok modelowy 2002 wprowadzono kilka bezpłatnych opcji do poszczególnych wersji Sable. W GS oferowano odtwarzacz płyt CD i elektrycznie sterowany fotel kierowcy, w LS elektryczny szyberdach lub skórzane obicia siedzeń. Boczne poduszki powietrzne i system kontroli trakcji były dostępne w obu modelach. Dwa lata później Sable otrzymał face-lifting, lekko zmieniono przednie i tylne części nadwozia (najłatwiej wersje po modyfikacji można rozpoznać po całym grillu pokrytym chromem).

W 2003 r. wprowadzono wersję Platinum Edition, która zawierała skórzaną tapicerkę, specjalne koła i znaczki identyfikujące. Dostępna była tylko jako opcja w LS.

Następcami czwartej generacji Sable są Milan i Montego (wprowadzone odpowiednio w 2006 i 2005 r.). Zaraz po wprowadzeniu Montego zaprzestano produkcji Sable i Taurusa Kombi; Taurus Sedan pozostał w sprzedaży do 2006. Ostatni Sable wyjechał z fabryki w Atlancie 29 kwietnia 2005 r.

Z powodu wycofania marki Mercury w Kanadzie w 1999 r. czwarta generacja Taurusa nigdy nie była dostępna na tamtejszym rynku. W pozostałych krajach, w których Mercury był obecny (USA i Meksyk), oferowano ten samochód.

Dostępne wersje[edytuj | edytuj kod]

Od 2000 do 2005 r. paleta możliwych do zakupu wersji wyglądała następująco:

Wersja Lata Silnik Skrzynia
biegów
GS 2000 - 2005 3,0 l Vulcan V6 4-biegowa automatyczna AX4N
LS 3,0 l DOHC Duratec 30 V6

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Silnik Układ
i liczba
cylindrów
Pojemność
skokowa

[cm³]
Moc maksymalna
[KM (kW)
przy obr/min]
Maksymalny
moment obrotowy
[Nm przy obr/min]
Średnie
zużycie paliwa

[l/100 km]
3,0 l Vulcan poprzecznie, V6 2986 157 (116) przy 5000 250 przy 3250 10,7
3,0 l Duratec 30 poprzecznie, V6 2967 203 (149) przy 5750 271 przy 4500 11,1

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Silnik Przyspieszenie
0-100 km/h [s]
Prędkość
maks. [km/h]
3,0 l Vulcan 11 190
3,0 l Duratec 30 9,5 200

Piąta generacja[edytuj | edytuj kod]

Piąta generacja
Piąta generacja
Projektant J Mays
Zaprezentowany 2007
Okres produkcji 2007–2009
Miejsce produkcji Chicago, Illinois
Poprzednik Mercury Montego
Dane techniczne
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki 3,5 l Cyclone V6
Skrzynia biegów 6-biegowa skrzynia automatyczna 6F
Długość 5090 mm
Szerokość 1892 mm
Wysokość 1562 mm
Masa własna 1652 kg (napęd przedni)
1730 kg (4x4)
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Ford Taurus
Lincoln MKS
Pokrewne Ford Taurus X
Ford Flex
Volvo S60
Volvo S80 (pierwsza generacja)
Volvo V70 (druga generacja)
Volvo XC90
Konkurencja Buick Lucerne
Chrysler 300
Mercury Montego był jednym z następców czwartej i poprzednikiem piątej generacji Sable

Dyrektor generalny Forda, Alan Mulally, powiedział, że nazywanie wszystkich nowych samochodów Mercury na literę "M" (i analogicznie Fordów na "F") było złym posunięciem, ponieważ niepotrzebnie utrudniło ono rozpoznanie poszczególnych aut przez klientów. Postanowiono więc przywrócić na rynek zakorzenione w ludziach i szanowane nazwy, którą jest też Sable. Zmodernizowane Montego (większy z dwóch następców czwartej generacji), które wprowadzono do salonów sprzedaży w czerwcu, oferowane jest już pod tym szyldem. Mullaly wierzy, że ten zabieg pomoże zwiększyć sprzedaż nowego samochodu.

Zmiany w stosunku do Montego obejmują nową przednią i tylną część nadwozia, lekko zmienione wnętrze, seryjne instalowanie 3,5-litrowego, 266-konnego silnika Cyclone V6, a także tradycyjnej automatycznej skrzyni biegów 6F (poprzednia bezstopniowa skrzynia CVT bardzo obniżała możliwości dość słabego jak na samochód tej wielkości i wagi 3,0-litrowego silnika Duratec 30 V6).

Bliźniak Sable, Ford Taurus, również pojawi się na rynku po kilkuletniej nieobecności (zastąpił go Five Hundred w 2005 r.).

Agencja National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA), podobna do europejskiej EuroNCAP, przeprowadziła serię testów zderzeniowych Sable. Ich wyniki są identyczne z tymi z Taurusa - maksymalna ilość punktów dla kierowcy i pasażera w zderzeniach czołowym i bocznym. Te bliźniacze samochody zostały nazwane "najbezpieczniejszymi dużymi sedanami na rynku".

W czerwcu 2007 zaczęto sprzedawać piątą generację Sable w USA. Do końca miesiąca z salonów wyjechało 1.520 sztuk. W lipcu wyjechało kolejne 1.776, co dało łączny wynik 3.296 aut. Wprowadzony już w maju Ford Taurus do końca lipca sprzedał się w ilości 9.868 aut (125 w maju, 5.836 w czerwcu, 3.907 w lipcu).

Dostępne wersje[edytuj | edytuj kod]

Od czerwca 2007 r. paleta możliwych do zakupu wersji wygląda następująco:

Wersja Lata Silnik Skrzynia
biegów
Standard
Premier
2007 - 3,5 l Cyclone V6 6-biegowa automatyczna 6F

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Silnik Układ
i liczba
cylindrów
Pojemność
skokowa

[cm³]
Moc maksymalna
[KM (kW)
przy obr/min]
Maksymalny
moment obrotowy
[Nm przy obr/min]
Średnie
zużycie paliwa

[l/100 km]
3,5 l Cyclone poprzecznie, V6 3496 265 (195) przy 6250 340 przy 4500 10,8 (4x2)
11,8 (4x4)

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Silnik Przyspieszenie
0-100 km/h [s]
Prędkość
maks. [km/h]
3,5 l Cyclone 7,6 bd
Zniszczone Sable po Huraganie Katrina

Edycje specjalne[edytuj | edytuj kod]

Wyprodukowano kilka edycji specjalnych pierwszej generacji Sable, każdą z nich ciężko spotkać dziś na drogach.

W 1987 na rynek wprowadzono wersję LS Monochrome Edition, która oferowała koła, zderzaki i dolne części drzwi polakierowane na biało. Oferowano ją tylko w 1987, nie wiadomo ile takich aut wyprodukowano i ile wciąż jeździ po drogach.

W 1989 powstała wersja 50th Anniversary w celu uczczenia 50-lecia obecności marki Mercury na rynku. Powstało i sprzedało się tylko 50 sztuk, których wyposażenie obejmowało elemnty z wersji GS i LS. Ta wersja posłużyła też za wzór do stworzenia Sable LTS, bliźniaka Taurusa SHO. Samochód ten miał używać podwozia, zawieszenia, oraz wnętrza SHO. Po debiucie sportowego Taurusa, zawieszono projekt takiego modelu, aby nie odbierał klientów dobrze przyjętemu SHO. Mimo to, w 1994 do gamy drugiej generacji wszedł LTS, ale był tylko bogato wyposażoną wersją LS.

Na salon samochodowy w Detroit w 1988 r. wyprodukowano jednego Sable w wersji kabriolet. Zbudowano go na podwoziu sedana, ale karoseria i składany dach były wykonane specjalnie na potrzebę tego konkretnego samochodu. Zarzucono jednak projekt produkcji tego samochodu. Jeden jedyny egzemplarz przebywał w magazynie firmy, aż w końcu przeznaczono mu numer VIN i "wypuszczono" na drogi. Sprzedano go na serwisie aukcyjnym eBay w 2006 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]