Merkucjo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Merkucjo (ang. Mercutio) - drugoplanowy bohater jednej z najsławniejszych tragedii Szekspira - Romea i Julii. Krewny księcia Escalusa (nie należy do rodu Montecchich), najlepszy i najwierniejszy przyjaciel głównego bohatera tragedii - Romea.

Postać komediowa, której obecność w tragedii stanowi przykład złamania zasady decorum. Jego wypowiedzi są dowcipne, pełne błyskotliwego humoru. Merkucjo wygłasza długie monologi, z których najsławniejszym jest ten o Królowej Mab.

Merkucjo ginie w walce ulicznej, zabity przez Tybalta bratanka pani Kapulet, broniąc honoru przyjaciela (Romeo odmówił walki, czym naraził się na hańbę). Jego tragiczna śmierć jest postrzegana jako śmierć komedii, a zarazem początek tragedii (umierając, Merkucjo trzy razy "rzuca klątwę" na domy Montecchich i Kapuletich: Zaraza na obydwa wasze domy!). Jednak nawet w chwili śmierci Merkucjo nie powstrzymuje się od żartów i gier słownych.

Imię Merkucja prawdopodobnie pochodzi od angielskiego przymiotnika mercurial, co oznacza "żywy, ruchliwy, impulsywny" i doskonale oddaje charakter tej postaci literackiej (zob. nazwisko znaczące).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leslie Dunton-Downer, Alan Riding: Szekspir. Warszawa: Hachette Livre, 2005. ISBN 83-7184-496-4.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]