Meroe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie Meroe
Piramidy w Meroe
Rozmieszczenie piramid w Meroe

Meroe – starożytne miasto w Nubii, znajdujące się pomiędzy VI a V kataraktą na Nilu, 200 km na północny wschód od Chartumu, w północnej części dzisiejszego Sudanu niedaleko współczesnych miast Kabushija i Begrawija.

Od VI w. p.n.e. ośrodek kultury meroickiej z zachowanymi śladami dawnej kultury egipskiej i greckiej. W l. 300 r. p.n.e. do 350 r. n.e. Meroe było stolicą królestwa Kusz po przeniesieniu z wcześniejszej stolicy Napaty. W tym czasie Meroe było również nekropolą nubijskich królów kuszyckich. Tu rozwinęło się pismo meroickie, które z czasem zastąpiło egipskie. W IV w. n.e. miasto zostało opuszczone.

Prace wykopaliskowe, prowadzone również przez polskich archeologów, odsłoniły m.in. nekropolę królewską obejmującą kilkadziesiąt niewielkich grobów i piramid z komorami podziemnymi, budowanych z piaskowca, o wysokość od 10 do 30 m, a także pozostałości kilku pałaców królewskich, wielką świątynię Amona i inne budowle sakralne (poświęcone m.in. Izydzie), zabudowę miejską oraz resztki pieców hutniczych.

Józef Flawiusz, który biblijną nazwę Saba (Seba) odnosi do miasta Meroe i do dużego obszaru leżącego między Nilem, Nilem BłękitnymAtbarą[1]. Informacja z Iz 45:14 o Sabejczykach o rosłej postawie zgadza się z opisem Herodota: Etiopowie (...) mają być najroślejszymi i najpiękniejszymi ze wszystkich ludzi[2].

W 2011 roku stanowisko archeologiczne w Meroe zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Przypisy

  1. Dawne dzieje Izraela, II, X, 2
  2. Dzieje, III, 20

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Inne kuszyckie kompleksy piramid:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

O Królestwie Meroe – strona Muzeum Archeologicznego w Poznaniu