Mesilim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mesilim, Mesalim (sum. me-silim/salim) – jeden z ważniejszych władców sumeryjskich, król Kisz, który ok. roku 2525 p.n.e. sprawował formalną rolę suwerena nad co najmniej kilku miastami sumeryjskimi[1]. Jego imię nie występuje w Sumeryjskiej liście królów, ale znane są jego inskrypcje wotywne pochodzące z Lagasz i Adab. Wymieniają go one jako budowniczego świątyni Ningirsu w Lagasz oraz świątyni Enlila w Kisz[2]. W jednej z inskrypcji Entemeny, władcy Lagasz, Mesilim nazywany jest tym, który za czasów jednego z poprzedników Entemeny (Lugalsza'engura?) wyznaczyć miał granicę pomiędzy miastami-państwami Lagasz i Umma:

"Enlil, król wszystkich krajów,
ojciec wszystkich bogów,
swym niepodważalnym słowem
wyznaczył granicę (między posiadłościami)
bogów Ningirsu[3] i Szara[4].
Mesilim, król (miasta-państwa) Kisz,
na polecenie boga Isztarana
wymierzył sznurem (mierniczym) pola
i w miejscu tym stelę (graniczną) ustawił.[5]

Przypisy

  1. K. Szarzyńska, Eposy...", s. 107, przypis 104
  2. M. Bielicki Zapomniany..., s. 104
  3. bóg-opiekun miasta Lagasz
  4. bóg-opiekun miasta Umma
  5. K. Szarzyńska, Eposy...", s. 107

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krystyna Szarzyńska, Eposy Sumeryjskie, seria Antologia Literatury Mezopotamskiej, Wydawnictwo AGADE, Warszawa 2003.
  • Marian Bielicki, Zapomniany świat Sumerów, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1969.