Mesothelae
| Mesothelae[1] | |
| Pocock, 1892 | |
 Samica gatunku Ryuthela tanikawai |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Podtyp | szczękoczułkowce |
| Gromada | pajęczaki |
| Rząd | pająki |
| Podrząd | Mesothelae |
| Synonimy | |
|
{{{synonimy}}} |
|
| {{{ranga podtaksonu}}} | |
|
{{{podtaksony}}} |
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 brak danych
|
|
| Zasięg występowania | |
| [[Plik:{{{mapa występowania}}}|240x240px|Mapa występowania]] {{{opis mapy występowania}}} |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 [[wikt:{{{wikisłownik}}}|Hasło {{{wikisłownik}}} w Wikisłowniku]] |
|
Mesothelae – podrząd pająków z odwłokiem wykazującym segmentację. Szczękoczułki ustawione poziomo w przedłużeniu osi ciała. Dwie pary płucotchawek. Serce z pięcioma parami ostiów. Kądziołki przędne na końcu odwłoka. Nie budują sieci łownych.
Grupa Mesothelae jest uznawana za siostrzaną wobec Opisthothelae, do której należą wszystkie pozostałe pająki[3]. Ze względu na obecność u Mesothelae wielu plezjomorfii, są one uznawane za najbardziej pierwotną grupę współczesnych pająków[4]. Haupt (2003) sugerował nawet, że u Mesothelae nie występują gruczoły jadowe, a cecha ta wyewoluowała dopiero u Opistothelae[5]. Późniejsze badania nad Liphistius dowiodły jednak obecności gruczołów jadowych przynajmniej u samic i juwenilnych osobników, choć krótko żyjące samce mogą być ich pozbawione[6]. Badania sugerują, że Mesothelae są grupą monofiletyczną[4]. Najstarszym znanym przedstawicielem jest Palaeothele montceauensis, którego skamieniałości odkryto w datowanych na późny karbon osadach na terenie Francji[7]. Grupa Mesothelae obejmuje jedną współczesną rodzinę – Liphistiidae – oraz dwie wymarłe – Arthrolycosidae i Arthromygalidae.
Przypisy
- ↑ Mesothelae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ id}}} Mesothelae. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Jonathan A. Coddington, Herbert W. Levi. Systematics and evolution of spiders (Araneae). „Annual Review of Ecology and Systematics”. 22, s. 565–592, 1991. doi:10.1146/annurev.es.22.110191.003025 (ang.).
- ↑ 4,0 4,1 Norman I. Platnick, Pablo A. Goloboff. On the monophyly of the spider suborder Mesothelae (Arachnida: Araneae). „Journal of the New York Entomological Society”. 93 (4), s. 1265–1270, 1985 (ang.).
- ↑ Joachim Haupt: The Mesothelae – a monograph of an exceptional group of spiders (Araneae: Mesothelae). Zoologica 154: 1–102, 2003. ISBN 978-3-510-55041-8.
- ↑ Rainer Foelix, Bruno Erb. Mesothelae have venom glands. „Journal of Arachnology”. 38 (3), s. 596–598, 2010. doi:10.1636/B10-30.1 (ang.).
- ↑ Paul A. Selden. Fossil mesothele spiders. „Nature”. 379, s. 498–499, 1996. doi:10.1038/379498b0 (ang.).
[edytuj] Bibliografia
- Czesław Jura. Zoologia bezkręgowców.
