Messalianie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Messalianie, inaczej euchici, obydwa słowa (pierwsze greckie, drugie syryjskie) mają to samo znaczenie: "ludzie modlitwy". Wyznawcy radykalnego mistycyzmu, wyrażający protest przeciw istniejącemu porządkowi społecznemu i hierarchicznemu Kościołowi [1]. Na ich potrzeby została stworzona doktryna chrześcijańska zwana messalianizmem. Według niej "chrześcijanie powinni gardzić pracą i sakramentami, ponieważ są to środki nieskuteczne dla osiągnięcia doświadczenia łaski, a widzenie Boga można osiągnąć tylko przez ascezę"[2]. Herezja ta powstała w IV wieku na terenie Palestyny i Syrii. Została ona potępiona przez wiele synodów i przez sobór w Efezie (431 r.), a w konsekwencji wytępiona. Choć jeszcze w VI wieku spotyka się messalianów na terenach objętych działaniem kościoła nestoriańskiego.

Przypisy

  1. Słownik herezji w Kościele katolickim, red. H. Masson, przeł. Bożena Sęk, Katowice 1993, s. 118.
  2. Mały słownik teologiczny, red. Karl Rahuer, przeł. T. Mierzkowski, Warszawa 1996, s.276