Metoda Fridrich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Metoda Fridrich (nazywana również metodą CFOP) - opracowana przez Jessicę Fridrich, najpopularniejsza metoda układania Kostki Rubika na czas (tzw. Speedcubing).

Układanie składa się z czterech etapów:

  • Cross (ang. krzyż) - ułożenie krzyża na jednej ze ścianek
  • F2L - First Two Layers, ułożenie pierwszych dwóch warstw, wsadzając na miejsce 4 pary klocków (narożnik i krawędź, tzw. slot)
  • OLL - Orientation of the Last Layer, ułożenie koloru na ostatniej warstwie
  • PLL - Permutation of the Last Layer, zamiana miejscami klocków ostatniej warstwy
Rubiks 1.svg Rubiks 21.svg Rubiks 8.svg Rubiks cube.svg
Ułożenie krzyża na jednej ze ścianek Ułożenie dwóch pierwszych warstw Ułożenie koloru na spodniej ściance Ułożenie pozostałych klocków

O ile pierwsza faza, czyli "cross" nie wymaga specjalnych algorytmów i polega bardziej na wyobraźni przestrzennej układającego, to następne fazy wymagają nauki kilku-kilkunastoruchowych przekształceń dla wszystkich możliwych ustawień kostki (F2L - 41 algorytmów, OLL - 57 algorytmów, PLL - 21 algorytmów). W założeniach ułożenie kostki metodą Fridrich powinno zajmować średnio 11-14 sekund (56 ruchów). Układający traci z reguły czas na rozpoznanie i przypominanie algorytmu czy obracanie kostką. Do układania kostki metodą Fridrich zaleca się wybrać stały kolor i ustawienie krzyża ("crossa" od którego zaczynamy układanie), najpopularniejsze jest układanie krzyża u dołu i z lewej lub prawej strony kostki. Ze względu na swoją elastyczność metoda Fridrich jest często mieszana z innymi metodami np. LBL.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]