Metoda rusztu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maszyna szyfrująca Enigma

Metoda rusztu – metoda łamania szyfrów Enigmy wynaleziona przez polskich matematyków z Biura Szyfrów i stosowana w kryptologii przed wynalezieniem cyklometru.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Metoda rusztu powstała w odpowiedzi na nieustanne doskonalenie procedur szyfrowania niemieckiej maszyny szyfrującej Enigmy. Była pierwszą skuteczną metodą deszyfracji jej kodów. Opierała się na założeniu, że na łącznicy kablowej zamienionych jest tylko sześć par liter, natomiast pozostałych czternastu liter nie zamieniono. W metodzie używano specjalnych arkuszy perforowanego papieru, zwanych płachtami Zygalskiego. Procedura polegała na sprawdzeniu wszystkich sześciu możliwych zestawów trzech bębnów i dla każdego z nich na sprawdzeniu 26 możliwych liter na pierścieniu lewego bębna, co dawało w sumie 156 prób. Dopasowania przeprowadzano ręcznie, stąd była to bardzo żmudna procedura. Na szczęście, zwykle wystarczało wykonać tylko połowę prób, aby uzyskać prawidłowe rozwiązanie[1](co wynika z podstawowych zasad rachunku prawdopodobieństwa).

Po 1 października 1936 roku Niemcy po raz kolejny zmienili procedury kodowania zwiększając liczbę połączeń na przełącznicy kablowej Enigmy. W rezultacie metoda rusztu znacznie straciła na efektywności i została wyparta przez wynalezioną, około 1935 lub 1936, metodę "kart charakterystyk".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kozaczuk, Władysław (1984), Enigma: How the German Machine Cipher was Broken, and how it was Read by the Allies in World War Two, edited and translated by Christopher Kasparek [a revised and augmented translation of W kręgu enigmy, Warsaw, Książka i Wiedza, 1979, supplemented with appendices by Marian Rejewski], Frederick, MD, University Publications of America, ISBN 0-89093-547-5
  • Rejewski, Marian (1984c), Summary of Our Methods for Reconstructing ENIGMA and Reconstructing Daily Keys, and of German Efforts to Frustrate Those Methods: Appendix C of Kozaczuk 1984, pp. 241–45
  • Rejewski, Marian (1984d), How the Polish Mathematicians Broke Enigma: Appendix D of Kozaczuk 1984, pp. 246–71
  • Rejewski, Marian (1984e), The Mathematical Solution of the Enigma Cipher: Appendix E of Kozaczuk 1984, pp. 272-291

Przypisy

  1. Prof. Tony Sale, mrg. Jerzy Wałaszek: Złamanie kodu Enigmy przez polskich matematyków. I LO w Tarnowie, 2008. [dostęp 2011-08-10].

Internet[edytuj | edytuj kod]