Metoda scenariuszowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Metoda scenariuszowa jest jedną z heurystycznych metod podejmowania decyzji. Opiera się na założeniu, że zdarzeń w przyszłości nie da się przewidzieć z całą pewnością, należy więc przewidzieć i opracować różne "scenariusze" rozwoju obecnej sytuacji. Do każdego wariantu opracowywany jest sposób zachowania w przypadku, gdyby okazał się prawdziwy. Do realizacji przyjmuje się ten wariant, który wydaje się najbardziej prawdopodobny, jeśli jednak nie sprawdzi się, należy skorzystać z jednego z uprzednio przygotowanych rozwiązań alternatywnych.

Metoda scenariuszowa jest często wykorzystywana w przedsiębiorstwach w celu badania zmian, które mogą zajść w makrootoczeniu.

Istnieją cztery metody scenariuszowe:

  • scenariusze możliwych zdarzeń opisują rozwój firmy i jej otoczenia z uwzględnieniem czynników wewnętrznych i zewnętrznych.
  • scenariusze symulacyjne opisują otoczenie konkretnego elementu i czynniki mające na niego wpływ.
  • scenariusze stanów otoczenia opisują jak mocny wpływ na firmę będą miały poszczególne czynniki otoczenia oraz szacują jakie jest prawdopodobieństwo, że wystąpią.
  • scenariusze procesów w otoczeniu

Tworzone scenariusze można podzielić ze względu na charakter:

eksploracyjny
budują ciąg zdarzeń począwszy od sytuacji wyjściowej przez logiczny ciąg wydarzeń prowadząc do możliwej przyszłości. Uwzględniają tendencje i trendy dominujące w otoczeniu.
antycypacyjny
przede wszystkim zawierają obraz przyszłości i zmiany, które wpłyną na rzeczywistość w sposób wymagany do osiągnięcia założonego stanu końcowego.

Metody scenariuszowe stosowane w firmach podzielić można na:

  • scenariusze przyszłości firmy
  • scenariusze rozwoju otoczenia firmy

Procedura sporządzania scenariuszy przyszłości firmy zawiera:

  • określenie czemu scenariusz ma służyć
  • ocena sytuacji wyjściowej firmy
  • ocena czynników, które mogą wpłynąć na rozwój firmy
  • określenie potencjału rozwojowego firmy na podstawie zebranych już doświadczeń
  • opisanie możliwych wizji przyszłości firmy i kroków, które wpłyną na te wizje
  • opracowanie planu wykorzystania scenariuszy do budowy przyszłości firmy

Scenariusze rozwoju firmy można podzielić ze względu na model rozwoju:

  • scenariusze szybkiego wzrostu
  • scenariusze wzrostu umiarkowanego
  • scenariusze wzrostu upodobnionego
  • scenariusze ograniczenia działalności

Scenariusze otoczenia firmy opisują tylko kluczowe zmiany jakie tym otoczeniu zajdą. Dotyczą rynku czyli klientów, dostawców, odbiorców, kontrahentów, dostawców a także konkurentów. W dłuższej perspektywie czasu scenariusze otoczenia mogą opisywać sytuację polityczną, prawną, społeczną, technologiczną w kontekście kraju jak również otoczenia międzynarodowego.

Scenariusze otoczenia firmy można podzielić ze względu na rodzaje:

  • scenariusze rozwoju rynku i klientów
  • scenariusze dotyczące głównych konkurentów
  • scenariusze dotyczące dostawców
  • scenariusze dotyczące producentów
  • scenariusze dotyczące sytuacji politycznej, ekonomicznej, technologicznej itd.

Ostatecznym podziałem scenariuszy firmy i jej otoczenia może być ich wersja:

  • optymistyczna opierająca się na pozytywnych trendach
  • pesymistyczna opierająca się na negatywnym wpływie otoczenia
  • niespodziankowa opierająca się na trendach najmniej prawdopodobnych
  • najbardziej prawdopodobna opierająca się na tych trendach (pozytywnych i negatywnych), których prawdopodobieństwo wystąpienia jest największe

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • metoda delficka
  • Grażyna Gierszewska, Maria Romanowska: Analiza strategiczna przedsiębiorstwa. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2004.