Metody Lapunowa
Z Wikipedii
Metody Lapunowa - służą do określania stabilności punktu równowagi układu nieliniowego.
Spis treści |
[edytuj] Metody stacjonarne (układ niezależny od czasu)
[edytuj] Pierwsza metoda
Dany jest punkt równowagi
układu
.
Konstruujemy przybliżenie liniowe w otoczeniu punktu
rozwijając funkcję
w szereg Taylora:
gdzie:
- pochodna cząstkowa
jest oznaczona jako
,
to błąd przybliżenia liniowego.
Uzyskujemy w ten sposób przybliżenie liniowe
na podstawie którego możemy wnioskować o zachowaniu układu
. Jeśli punkt równowagi
jest stabilny to
jest stabilny. Jeśli
jest niestabilny to
jest niestabilny. Zwykła stabilność
nie pociąga za sobą stabilności
.
[edytuj] Druga metoda
Metoda ta wymaga skonstruowania funkcji
takiej, że:
,
dla każdego
,
.
Funkcja taka nazywana będzie funkcją Lapunowa.
Jeśli układ posiada funkcję Lapunowa, to jest stabilny. Jeżeli trzeci warunek jest ostro mniejszy od zera, to układ jest asymptotycznie stabilny.
[edytuj] Metody niestacjonarne (układ zależy od czasu)
[edytuj] Pierwsza metoda
Dany jest punkt równowagi
układu
.
Konstruujemy przybliżenie liniowe w otoczeniu punktu
.
gdzie pochodna cząstkowa
jest oznaczona jako
. Uzyskujemy w ten sposób przybliżenie liniowe
.
Tak samo jak w przypadku stacjonarnym na podstawie punktu równowagi przybliżenia liniowego wnioskujemy o punkcie równowagi badanego układu.
[edytuj] Druga metoda
Metoda ta wymaga skonstruowania funkcji
takiej, że:
- posiada ona ciągłe pochodne cząstkowe po
i
,
dla każdego
,
dla każdego
,
.
Funkcja taka nazywana będzie funkcją Lapunowa.
Jeśli układ posiada funkcję Lapunowa, to jest stabilny. Jeżeli trzeci warunek jest ostro mniejszy od zera, to układ jest asymptotycznie stabilny. Dodatkowo, jeśli możemy ograniczyć z dołu i góry funkcję Lapunowa za pomocą dwóch pomocniczych funkcji
to
jest wykładniczo stabilnym punktem równowagi.



