Mewa obrożna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Mewa obrożna | |
| Xema sabini[1] | |
| (Sabine, 1819) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | siewkowe |
| Rodzina | mewy |
| Rodzaj | Xema Leach, 1819 |
| Gatunek | mewa obrożna |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Mewa obrożna (Xema sabini) – gatunek średniego ptaka wodnego z rodziny mew (Laridae), zamieszkujący w zależności od podgatunku:
- Xema sabini sabini syn. X. s. sabina – od kanadyjskiej Arktyki po zachodnią Grenlandię
- Xema sabini palaearctica – od Svalbardu po Półwysep Tajmyr i deltę Leny
- Xema sabini tschuktschorum – Półwysep Czukocki
- Xema sabini woznesenskii – od północno-wschodniej Syberii po Alaskę.
Różnice pomiędzy podgatunkami są słabo zaznaczone, w związku z tym często gatunek Xema sabini uznaje się za jednorodny i w ogóle nie wydziela podgatunków.
Ptaki wszystkich podgatunków zimują na południowym Pacyfiku i Atlantyku. W Polsce pojawia się wyjątkowo.
- Cechy gatunku
- Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W szacie godowej grzbiet oraz barki popielate, końce skrzydeł i krawędzie natarcia do nadgarstka czarne. Pomiędzy kolorami czarnym i popielatym na wierzchu skrzydła biały trójkąt. Głowa ciemnoszara, oddzielona od reszty ciała czarną obrożą na szyi, dziób i nogi ciemne, koniec dzioba żółty. Reszta ciała biała, ogon lekko wcięty. W szacie spoczynkowej głowa bieleje, lecz potylica zostaje szara z ciemną półobrożą na karku. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej. Popielata plama na wierzchu ciała przechodzi przez kark na potylicę. Pokrywa ją gęste, brązowe prążkowanie, a na końcu ogona znajduje się szeroki ciemny pasek. Upierzenie dorosłych osiągają w wieku 3 lat.
- Wymiary średnie
- dł. ciała ok. 30-35 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 80-85 cm
waga ok. 140-225 g - Biotop
- Brzegi mórz i jeziora w pasie tundry. Poza okresem lęgowym otwarte morze.
- Gniazdo
- Na ziemi, w trawie lub mchu, w pobliżu brzegu. Gnieździ się pojedynczo lub w małych koloniach, często razem z rybitwami popielatymi.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju-lipcu 2 jaja.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres około 24 dni przez obydwoje rodziców.
- Pożywienie
- Wodne i lądowe kręgowce oraz bezkręgowce, które zbiera z powierzchni wody, chwyta na ziemi lub w locie. Rabuje również gniazda innych ptaków.
- Ochrona
- Gatunek chroniony.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Xema sabini w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Xema sabini. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
