Mewa obrożna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mewa obrożna
Xema sabini[1]
(Sabine, 1819)
Mewa obrożna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Parvordo Larida
Nadrodzina Laroidea
Rodzina mewowate
Podrodzina mewy
Rodzaj Xema
Leach, 1819
Gatunek mewa obrożna
Synonimy
  • Larus sabini
Podgatunki
  • X. s. sabini
  • X. s. palaearctica
  • X. s. tschuktschorum
  • X. s. woznesenskii
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mewa obrożna (Xema sabini) – gatunek średniego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae), zamieszkujący w zależności od podgatunku:

Różnice pomiędzy podgatunkami są słabo zaznaczone, w związku z tym często gatunek Xema sabini uznaje się za jednorodny i w ogóle nie wydziela podgatunków.
Ptaki wszystkich podgatunków zimują na południowym Pacyfiku i Atlantyku. W Polsce pojawia się wyjątkowo.

Cechy gatunku
Mewa obrożna (Xema sabini) ptak w upierzeniu spoczynkowym
 
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W szacie godowej grzbiet oraz barki popielate, końce skrzydeł i krawędzie natarcia do nadgarstka czarne. Pomiędzy kolorami czarnym i popielatym na wierzchu skrzydła biały trójkąt. Głowa ciemnoszara, oddzielona od reszty ciała czarną obrożą na szyi, dziób i nogi ciemne, koniec dzioba żółty. Reszta ciała biała, ogon lekko wcięty. W szacie spoczynkowej głowa bieleje, lecz potylica zostaje szara z ciemną półobrożą na karku. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej. Popielata plama na wierzchu ciała przechodzi przez kark na potylicę. Pokrywa ją gęste, brązowe prążkowanie, a na końcu ogona znajduje się szeroki ciemny pasek. Upierzenie dorosłych osiągają w wieku 3 lat.


Wymiary średnie 
dł. ciała ok. 30-35 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 80-85 cm
waga ok. 140-225 g
Biotop 
Brzegi mórz i jeziora w pasie tundry. Poza okresem lęgowym otwarte morze.
Gniazdo 
Na ziemi, w trawie lub mchu, w pobliżu brzegu. Gnieździ się pojedynczo lub w małych koloniach, często razem z rybitwami popielatymi.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju-lipcu 2 jaja.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres około 24 dni przez obydwoje rodziców.
Pożywienie 
Wodne i lądowe kręgowce oraz bezkręgowce, które zbiera z powierzchni wody, chwyta na ziemi lub w locie. Rabuje również gniazda innych ptaków.
Ochrona 
Gatunek chroniony.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Xema sabini w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Xema sabini. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)