Mgławica Omega
Współrzędne: 
18h20m26,00s; -16°10'36,00"
| Mgławica Omega | |
 Mgławica Omega |
|
| Odkrywca | Philippe Loys de Chéseaux |
| Data odkrycia | 1745 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | Strzelec |
| Typ | Mgławica emisyjna |
| Rektascensja | 18h 20m 26s |
| Deklinacja | -16° 10' 36" |
| Odległość | 5000-6000 ly (1,5-1,85 kpc) |
| Jasność obserwowana | +6,0m |
| Rozmiary kątowe | 46' × 37' |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Jasność absolutna | 11,0m |
| Alternatywne oznaczenia | |
| Messier 17, NGC 6618, Sharpless 2-45 | |
Mgławica Omega (również Messier 17 lub NGC 6618) – obszar H II w gwiazdozbiorze Strzelca znajdujący się w ramieniu Strzelca Drogi Mlecznej w odległości 5 do 6 tys. lat świetlnych od Ziemi.
Został odkryty Jean-Philippe de Cheseauxa w 1745. Nazwę wprowadził John Herschel, któremu kształt mgławicy przypominał dużą literę grecką omega. Można też spotkać się z nazwami Podkowa lub Lecący Łabędź.
Gaz w mgławicy jest pobudzany do świecenia przez gorącą gwiazdę jasności 11,0m i typu widmowego A05e. Mgławica ma na niebie rozmiary 46' × 37'. Jej masę ocenia się na ok. 800 mas Słońca. Omega jest źródłem fal radiowych.
[edytuj] M17 SWex
W obrębie Mgławicy Omega znajduje się obszar skatalogowany jako M17 SWex. Jest to ciemny obłok odkryty w latach 70. XX wieku. Obserwacje prowadzone z użyciem teleskopu Spitzera pozwoliły dostrzec w tym obłoku miejsce powstawania nowych gwiazd. Obecne obserwacje pozwoiły dostrzec 488 gwiazd, z których ponad 200 zapłonie na niebiesko jako gwiazdy typu widmowego B. Ponieważ jednak obecne możliwości obserwacyjne nie pozwalają na wykrycie ciemniejszych gwiazd przypuszcza się, że w M17 SWex może powstawać ponad 10 000 gwiazd.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Messier 17 w SEDS.org (ang.)
- Mgławica Omega w bazie Simbad (ang.)
- Messier 17 Amateur Image by Waid Observatory
- Omega Nebula at ESA/Hubble
|
|||||
