Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Ferruccio Busoniego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Ferruccio Busoniego – jeden z najbardziej prestiżowych konkursów pianistycznych świata. Po raz pierwszy zorganizowany został w 1949 r. dla uczczenia dwudziestej piątej rocznicy śmierci kompozytora Ferruccio Busoniego. Organizatorów wspierał wówczas, zasiadający później w jury, Arturo Benedetti Michelangeli. Od tamtego czasu, z nielicznymi wyjątkami, konkurs organizowany jest rokrocznie we włoskim Bolzano. Należy do Światowej Federacji Międzynarodowych Konkursów Muzycznych z siedzibą w Genewie.

Wśród laureatów konkursu znajdują się m.in. Martha Argerich, Maurizio Pollini i Garrick Ohlsson.

Szereg polskich pianistów i pedagogów było zapraszanych do pracy w jury konkursu: Bolesław Woytowicz (1961), Zbigniew Drzewiecki (1962, 1965), Halina Czerny-Stefańska (1974), Margerita Trombini-Kazuro (1963, 1967), Jan Ekier (1975, 1976, 1977), Wiktor Weinbaum (1980), Tadeusz Żmudziński (1984), Adam Harasiewicz (1984), Andrzej Jasiński (1991, 2001, 2008), Ewa Pobłocka (2004) oraz Ewa Kupiec (2012).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]