Międzynarodowy przepływ siły roboczej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Międzynarodowy przepływ siły roboczej ma zagwarantować pracownikowi polepszenie jego warunków życiowych i pracy oraz promowanie awansu społecznego. W UE każdy obywatel państwa członkowskiego jest zatrudniany na terenie UE na takich samych zasadach jak obywatel tego państwa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zakończenie zagospodarowywania kontynentów pozaeuropejskich, rewolucja przemysłowa i rozwój transportu otworzyły w pierwszej połowie XIX wieku okres masowej migracji. Siłę roboczą tworzyli przede wszystkim zrujnowani chłopi oraz rzemieślnicy, którzy utracili pracę w wyniku rozwoju produkcji maszynowej. Migracja zarobkowa w ówczesnej Europie polegała na migracji z biedniejszych i słabiej uprzemysłowionych regionów Europy Wschodniej i Środkowej do ośrodków przemysłowych. Migracja wzmagała się wraz z rozwojem gospodarczym. Migracje rosły na ogromną skale, dlatego w latach 70. XX w. popyt na siłę roboczą w Europie uległ znacznemu ograniczeniu, natomiast postępująca globalizacja w latach 90. przyspieszyła proces przepływu siły roboczej. Obecnie przepływ siły roboczej odbywa się najczęściej z krajów rozwijających się do krajów wysoko rozwiniętych, a przyspieszenie tego procesu wynika z obniżenia kosztów środków transportu, postępu technicznego oraz pogłębiania się różnic w poziomie płac między krajami biednymi i bogatymi.

Charakter międzynarodowego przepływu siły roboczej[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowy przepływ siły roboczej może mieć charakter:

  • polityczny,
  • kulturowy,
  • ideologiczny,
  • ekonomiczny.


Przyczyny przepływu siły roboczej[edytuj | edytuj kod]

  • Podstawową przesłanką przepływu siły roboczej jest międzynarodowe zróżnicowanie stawek płac, co jest związane ze zróżnicowaniem krajów pod względem poziomu rozwoju gospodarczego.
  • Na emigracje ekonomiczną decyduje się osoba, która nie ma szans na zdobycie pracy zapewnienie rodzinie minimum egzystencji, bądź osoba mająca za granicą realne szanse na podniesienie stopy życiowej
  • Swobodny przepływ siły roboczej prowadzi do integracji rynków pracy i będzie tym większy, im większe będą różnice w poziomie bezrobocia.

Trudności związane z międzynarodowym przepływem siły roboczej[edytuj | edytuj kod]

Podejmując decyzję o emigracji osoba musi pokonać wiele trudności:

  • zaadaptowanie w kraju osiedlenia,
  • dostosowanie do innych zwyczajów
  • bariera językowa
  • odmienność kulturowa i ryzyko narażenia się na przejawy wrogości i niechęci
  • wykształcenie nie zawsze jest przydatne w nowych warunkach
  • rozłąka
  • ryzyko podejmowania decyzji

Główne przyczyny ekonomiczne międzynarodowego przepływu siły roboczej[edytuj | edytuj kod]

  • chęć uzyskania większego dochodu, poprawa sytuacji ekonomicznej, podniesienie stopy życiowej
  • zapewnienie rodzinie minimum egzystencji
  • bezrobocie w kraju
  • spełnienie ambicji zawodowych
  • podniesienie własnych kwalifikacji
  • pogłębienie różnic w poziomie płac między krajami biednymi i bogatymi

Skutki międzynarodowego przepływu siły roboczej[edytuj | edytuj kod]

  • Państwo opuszczone – skutki pozytywne.
    • zmniejszenie bezrobocia
    • podniesienie płac
    • wzrost poziomu wykształcenia, poziomu kulturowego w wyniku kontaktu z innymi krajami
    • transfer części zarobków do kraju macierzystego
    • podniesienie kwalifikacji zawodowych za granicą
    • po powrocie inwestowanie nagromadzonego kapitału
  • Państwo opuszczone – skutki negatywne.
    • podatki opłacane są za granicą
    • państwo opuszczone ponosi koszty wykształcenia młodych ludzi , a ci z doświadczeniem i wykształceniem wyjeżdżają
    • brain dain(drenaż mózgu) – na emigracje udają się osoby o najwyższych kwalifikacjach. Specjaliści, z krajów rozwijających się do krajów rozwiniętych, w kraju zatrudniane są osoby mało kompetentne, co obniża efekty pracy, ponadto państwo musi znów szkolić nowa kadrę
    • przedsiębiorcy muszą więcej płacić pracownikom, nawet mniej wykwalifikowanym.
  • Państwo przyjmujące – skutki pozytywne
    • napływ zawodowo czynnej ludności o dobrym wykształceniu (koszty tego wykształcenia nie zostały poniesione przez to państwo)
    • młodzi ludzie w społeczeństwie starzejącym się
    • w przypadku mniej wykształconych – tania siła robocza dla mało atrakcyjnych prac za niewielkie wynagrodzenie
    • obniżenie poziomu płac, zwiększenie konkurencji na rynku i gotowość podejmowania pracy w trudnych warunkach umożliwia większe zyski i wzrost produkcji
    • dostęp do unikatowych kwalifikacji
  • Państwo przyjmujące – skutki negatywne
    • spadek poziomu płac
    • koszt dostosowania nowych imigrantów do nowych warunków (kursy finansowane przez państwo)
    • powstawanie gett w biedniejszych dzielnicach, wzrost przestępczości
    • ksenofobia, zamieszki etniczne
    • koszty zabezpieczenia socjalnego dla imigrantów i ich rodzin

Likwidowanie barier fizycznych, technicznych i fiskalnych zapewnia swobodę przemieszczania się osób i osiedlania się na terenie innych krajów. Swoboda ta eliminuje przejawy dyskryminacji ze względu na narodowość pomiędzy pracownikami w odniesieniu do zatrudnienia, plac i innych warunków pracy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Budnikowski: „Międzynarodowe Stosunki Gospodarcze” wyd. PWE 2001
  2. J. Świerkocki: „ Zarys MSG” wyd. PWE 2004
  3. P. Bożyk : „Międzynarodowe Stosunki Ekonomiczne" wyd. PWE 2002