Międzyrzecz Ostrogski
| Międzyrzecz Ostrogski | |
 Dawny klasztor franciszkanów |
|
| Państwo |  Ukraina |
| Obwód |  rówieński |
| Rejon | ostrogski |
| Wysokość | 200 m n.p.m. |
| Populacja • liczba ludności |
1490 |
| Nr kierunkowy | +380 3654 |
| Kod pocztowy | 35808 |
|
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
  Międzyrzecz Ostrogski
|
|
|
Położenie na mapie Ukrainy
 Międzyrzecz Ostrogski
|
|
 50°18′04″N 26°28′30″E / 50.301111111111, 26.475Na mapach: 50°18′04″N 26°28′30″E / 50.301111111111, 26.475 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Międzyrzecz Ostrogski (ukr. Межиріч) – dawniej miasto, obecnie wieś na Wołyniu, w (obwodzie rówieńskim), w rejonie ostrogskim Ukrainy. 3 km od Ostroga.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Według prawosławnej tradycji na miejscu dzisiejszej wsi w 1240 powstał klasztor założony przez mnichów z Ławry Pieczerskiej[1]. Miejscowość wzmiankowana była po raz pierwszy w 1396 roku, kiedy książę Witold nadał ją jednemu z protoplastów rodu Ostrogskich. W 1454 roku Ostrogscy wybudowali tu obronną cerkiew pw. Świętej Trójcy otoczoną wałami. W 1605 roku staraniem Janusza Ostrogskiego miejscowość uzyskała prawa miejskie magdeburskie. W 1609 roku miasto włączona do ordynacji ostrogskiej. W tym też czasie Janusz Ostrogski założył przy świątyni katolicki klasztor franciszkanów (odbierając prawosławnym cerkiew Trójcy Świętej[1]) oraz dwór dla siebie, otaczając całość założenia murami obronnymi zwieńczonymi renesansową attyką. Miasto otoczył wałami ziemnymi z bramami. Fortyfikacja ta wielokrotnie odpierała ataki wrogów w wojnach Rzeczypospolitej z Turcją i Kozakami. Jednakże w 1648 roku miasto zniszczyli buntownicy kozaccy Chmielnickiego i później już nie podniosło się z upadku. 15 sierpnia 1779 - Bp Franciszek Komornicki koronował papieskimi koronami cudowny obraz Matki Bożej w Międzyrzeczu Ostrogskim (Ikonę Matki Bożej "Dająca Życie"[1]). Od 1793 znajdował się w zaborze rosyjskim. W 1866 roku Rosjanie skasowali klasztor franciszkanów, zaś jego główny kościół ponownie zaadaptowali na cerkiew[1]. W okresie międzywojennym w granicach Polski. Za II RP miejscowość była siedzibą gminy Nowomalin. Od września 1939 do 1941 pod okupacją sowiecką, następnie (1941–1944) pod okupacją niemiecką. W latach 1945–91 w Ukraińskiej SRR.
Zabytki [edytuj]
- cerkiew obronna ufundowana przez Konstantego Ostrogskiego[2] (XV–XVII wiek) i klasztor franciszkanów typu obronnego (1606–10) wzniesiony przez jego wnuka Janusza przy cerkwi zamienionej na kościół — miejsce kultu ikony Matki Bożej "Dająca Życie"[1]. W 1866 klasztor skasowany przez władze carskie, zaś kościół ponownie zaadaptowano na cerkiew[2]. Po 1991 w obiektach powstał męski monaster[1].
- relikty fortyfikacji — pozostałości wałów ziemnych, Brama Zasławska (XVI wiek)
- grób biskupa Franciszka Komornickiego, sufragana łuckiego i proboszcza parafii w Ostrogu, w kaplicy obok kościoła.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 A.Dylewski, Ukraina, Pascal, Bielsko-Biała, 2005, ISBN 83-7304-508-2, s.213
- ↑ 2,0 2,1 J. Tokarski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Ukrainie, t.2, Burchard Edition 2001, ISBN 83-87654-11-6, s.160-162
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Międzyrzecz (3) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VI (Malczyce – Netreba) z 1885 r.
- Zdjęcia z Międzyrzecza
