Mięsień czworoboczny

Mięsień czworoboczny

Mięsień czworoboczny (łac. musculus trapezius) – mięsień częściowo pokrywający mięsień najszerszy grzbietu. Mięsień czworoboczny ma wiele miejsc przyczepu, począwszy od podstawy czaszki do wyrostków kolczystych dwunastu kręgów piersiowych. Dolne włókna mięśnia są przyczepiane do grzebienia łopatki; włókna pośrednie do wyrostka barkowego, a położone najwyżej włókna do zewnętrznej jednej trzeciej obojczyka. Górna część zbliża łopatki do siebie, a środkowa i dolna obraca łopatkę w stosunku do klatki piersiowej.

Unaczynienie, unerwienie

Unerwienie

Mięsień czworoboczny ma podwójne unerwienie przez gałąź zewnętrzną nerwu dodatkowego (XI) oraz przez gałązki splotu szyjnego (C2-4).

Unaczynienie

• Tętnica potyliczna
• Tętnica nadłopatkowa
• Tętnica poprzeczna szyi
• Gałęzie grzbietowe tętnic międzyżebrowych tylnych

Czynność

Dźwiga bark ku górze (współpracując z dźwigaczem łopatki i równoległobocznym), zbliża łopatkę do kręgosłupa i/lub opuszcza staw ramienny. Przy ustalonej obręczy kończyny górnej unosi tułów ku górze. Cały mięsień cofa bark i przyciska łopatkę do klatki piersiowej.

Bibliografia

• Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka T.I. Warszawa: PZWL, 1968, s. 618-620.