Mięsień najszerszy grzbietu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mięsień najszerszy grzbietu
Mięsień najszerszy grzbietu

Mięsień najszerszy grzbietu (łac. musculus latissimus dorsi) – część układu mięśniowego człowieka, cienki, płaski, trójkątny mięsień o największej powierzchni. Oprócz przywodzenia, obracania do wewnątrz i prostowania ramienia, jest on także pomocniczym mięśniem wdechowym oraz wydechowym[1].

Początkowymi punktami przyczepu tego mięśnia są: wyrostki kolczyste 6 dolnych kręgów kręgów piersiowych, wyrostki kolczyste kręgów lędźwiowych, grzebień krzyżowy pośrodkowy, warga zewnętrzna grzebienia biodrowego (w jego tylnej trzeciej części), powierzchnia zewnętrzna 9 lub 10-12 żebra. Bywa, że część mięśnia przyczepia się również na dolnym kącie łopatki, przy przyczepie m. obłego większego[1].

Przyczepem końcowym jest grzebień guzka mniejszego kości ramiennej (crista tuberculi minoris humeri), do przodu od m. obłego większego[1].

Czynność: przy ustalonym kręgosłupie prostuje, przywodzi i obraca ramię do wewnątrz (ruch nawracania), a więc zbliża je do pośladka (z tego powodu Wesaliusz nazwał go aniscalptor, tj. mięsień drapacz odbytu[1]). Przy ustalonym stawie ramiennym jest pomocniczym mięśniem wdechowym (dźwiga dolne żebra) oraz pomocniczym mięśniem wydechowym (jego boczny brzeg napina się podczas kaszlu – stąd jego nazwa kliniczna mięsień kaszlu)[1].

Unaczynienie[1]:

Unerwienie:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Wyd. 11(7). T. 1: Anatomia ogólna: kości, stawy i więzadła, mięśnie. Warszawa: PZWL, 1999, s. 652–655.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.