Mięta długolistna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Mięta długolistna | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | jasnotowate |
| Rodzaj | mięta |
| Gatunek | mięta długolistna |
| Nazwa systematyczna | |
| Mentha longifolia (L.) Hudson | |
| Synonimy | |
|
M. spicata ssp. longifolia. (L.) T. Tacik |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Mięta długolistna (Mentha longifolia) – gatunek rośliny należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w stanie dzikim w Afryce, południowej i środkowej Europie, w Azji[2]. W Polsce pospolicie na całym obszarze. Kenofit.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Roślina wieloletnia o mało przyjemnym zapachu. Osiąga 30-100 cm wysokości. Jest owłosiona włoskami prostymi, lub co najwyżej słabo tylko zagiętymi.
- Łodyga
- Wzniesiona, luźno lub gęsto owłosiona, u nasady z podziemnymi rozłogami.
- Liście
- Podługowato-lancetowate lub jajowate, ostro piłkowane, 5-10 cm długości, różnie owłosione, ale przeważnie pod spodem filcowane. Nerwacja słabo wystająca.
- Kwiaty
- Różowe lub czerwonawoliliowe w kłosokształtnych kwiatostanach, o długości od 3 do 10 cm. Podczas owocowania dzwonkjowaty kielich jest górą przewężony.
[edytuj] Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do września. Siedlisko: wilgotne łąki, brzegi cieków wodnych, rowy, wilgotne pola i polne drogi. Rośnie przede wszystkim na glebach zawierających wapń i azot. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ch/O/All. Agropyro-Rumicion crispi i Ass. Mentho longifoliae-Juncetum oraz gatunek charakterystyczny i wyróżniający dla Ass. Filipendulo-Menthetum longifoliae[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-02].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
[edytuj] Bibliografia
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
