Miłosierny Samarytanin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krajobraz z miłosiernym Samarytaninem

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie (hebr. השומרוני הטוב) – według Ewangelii Łukasza pewien człowiek szedł z Jeruzalem do Jerycha i został napadnięty przez zbójców, którzy nie tylko go okradli, ale też zadali rany i prawie umierającego zostawili na drodze. Przechodził tamtędy kapłan, zobaczył leżącego i poszedł dalej. Tak samo postąpił lewita. Trzeci był Samarytanin. Samarytanie byli mieszkańcami Samarii, krainy leżącej na południe od Galilei i uważani byli przez Żydów za zdrajców i odstępców. Samarytanin wzruszył się losem nieszczęśnika, opatrzył jego rany, wsadził na bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował aż do następnego dnia. Później dał gospodarzowi dwa denary, by ten zajął się cierpiącym. Na końcu przypowieści Jezus rzekł: Idź, i ty czyń podobnie!


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Bazan - Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie (Łk 10, 30-37)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]