Miłosna górska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Miłosna górska | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Rodzaj | miłosna |
| Gatunek | miłosna górska |
| Nazwa systematyczna | |
| Adenostyles alliariae A. Kern. Oesterr. Bot. Z. 21:12. 1871 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Miłosna górska (Adenostyles alliariae) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje tylko w górach środkowej, południowej i wschodniej Europy. W Polsce rośnie w wyższych górach (Karpaty z Tatrami i Sudety). Zawdzięcza swoją nazwę sercowatemu kształtowi dużych liści oraz faktowi, że rośnie w górach. Jedna z bardziej charakterystycznych i najwyższych roślin tatrzańskich.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Wzniesiona, prosta o wysokości 0,5-1,5 m. Jest delikatnie omszona i przeważnie nierozgałęziona.
- Liście
- Liście odziomkowe na długim ogonku, bardzo duże, o kształcie trójkątnie-nerkowatym. Wyrastające naprzemianlegle liście łodygowe mają krótkie ogonki. Górne liście łodygowe o uszkowatych nasadach i zaostrzonym końcu. Wszystkie liście nieco owłosione, z góry zielone, spodem szarokutnerowate.
- Kwiaty
- Kwiatostan złożony, składający się z drobnych koszyczków zebranych w baldachokształtne kwiatostany. W koszyczkach 3-8 obupłciowych kwiatów o długości 8-12 mm. 5-ząbkowa korona kwiatów ma różowy kolor. Kielich tworzą liczne włoski pappusu. Długa szyjka słupka z dwoma nitkowatymi znamionami wystaje wysoko ponad koroną. Otoczona jest zrośniętymi w rurkę i niższymi od niej pręcikami. Okrywa koszyczków składa się z zielonofioletowych listków.
- Owoc
- Liczne niełupki z puchem kielichowym.
[edytuj] Biologia i ekologia
- Rozwój
- Bylina. Roślina kwitnie od lipca do sierpnia. W słoneczne dni odwiedzana jest przez liczne owady, które zwabia swoim wielkim kwiatostanem i zapachem, jej głębokie kwiaty zapylić mogą jednak tylko motyle o długich trąbkach. Roślina wiatrosiewna.
- Siedlisko
- Rośnie nad potokami górskimi, w ziołoroślach, w kosówce, na halach górskich, w świetlistych miejscach w lesie, zarówno na podłożu wapiennym, jak i granitowym. W górach, od regla dolnego aż po piętro alpejskie, z głównym obszarem występowania w piętrze kosówki. Dochodzi do wysokości 2350 m n.p.m.
- Fitosocjologia
- Gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Adenostylion i Ass. Adenostyletum alliariae[2].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- Zofia Radwańska-Paryska: Rośliny tatrzańskie. Warszawa: WSiP, 1988. ISBN 83-02-00872-9.
