Mi-12
| Mi-12 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Biuro konstrukcyjne Michaiła Mila |
| Typ | Śmigłowiec |
| Konstrukcja | śmigłowiec o napędzie turbośmigłowym, 2 wirniki główne |
| Załoga | 6-10 |
| Historia | |
| Data oblotu | 1968 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4 x silniki turbinowe Sołowiew D-25VF |
| Moc | 4 x 4780 kW (6500 KM) |
| Wymiary | |
| Średnica wirnika | 2 x 35 m |
| Długość | 37 m |
| Wysokość | 12,5 m |
| Masa | |
| Własna | 60000 kg |
| Startowa | 105000kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 260 km/h |
| Prędkość ekonomiczna | 240 km/h |
| Zasięg | 800 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
Mi-12 (ros. Ми-12) (oznaczenie NATO Homer) – największy na świecie prototypowy śmigłowiec, jaki kiedykolwiek wzniósł się w powietrze. Zaprojektowany w radzieckim biurze Michaiła Mila. Powstały tylko dwie sztuki tego kolosa. Pierwszy zbudowany został w 1965 i oblatany 1968 r. Pierwszy lot trwał jedynie kilkanaście sekund, doszło do "rozhuśtania" się kadłuba w płaszczyźnie pionowej z powodu nakładania drgań własnych od zespołu napędowego na wiotkie wysięgniki i podwieszony pod nimi kadłub. Drugi został zaprezentowany na salonie lotniczym w Paryżu w 1971 r.
6 sierpnia 1969 r. śmigłowiec Mi-12 uniósł ładunek o masie całkowitej 44205 kg na wysokość 2255 m, jest to światowy rekord udźwigu przez śmigłowiec.
Jego układ konstrukcyjny okazał się nieudany. Zawieszenie silników z przekładniami i wirnikami nośnymi na wysięgnikach było powodem wielu problemów, do tego dochodziła mała stateczność podłużna. Michaił Mil przyjął taki układ z 2 powodów:
- znane były problemy konstrukcyjno-użytkowe śmigłowca Jak-24 zbudowanego w układzie podłużnym i gł. konstruktor chciał tych problemów uniknąć.
- W okresie prac nad Mi-12 nie było w ZSRR silników śmigłowcowych, które dysponowałyby mocą ponad 10.000 KM. Stąd maszyna musiała mieć 4 silniki i - wobec dużych problemów z jedną przekładnią dla 4 silników - zastosowano układ dwuwirnikowy właśnie o układzie poprzecznym.
Poza lotami rekordowymi i prezentacyjnymi maszyna ta nie była praktycznie używana. Historia Mi-12 przypomina trochę historię innej konstrukcji lotniczej ZSRR, samolotu Tu-144, który też był projektowany w pośpiechu, bardziej dla celów rekordowo-prestiżowych, gdzie też zastosowano niewłaściwe - dla takiej konstrukcji - technologie i słabej jakości materiały i co było przyczyną rozlicznych awarii i problemów. Też obaj konstruktorzy (Michaił Mil i Andriej Tupolew) niepowodzenia w tych konstrukcjach przypłacili swoim zdrowiem.
Bibliografia [edytuj]
- Bill Gunston: Mil V-12 helicopter - development history, photos, technical data (ang.). The Illustrated Encyclopedia of Commercial Aircraft, 1980. [dostęp 9 października 2009].
- Dawid Gaj "Mil i jego śmigłowce"
|
|||||