MiG-15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MiG-15
MiG-15 w Muzeum Uzbrojenia w Poznaniu
MiG-15 w Muzeum Uzbrojenia w Poznaniu
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Nowosybirskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego, Zakłady Lotnicze Sokół, Komsomolskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego, CSKB-Progress, Charkowski Zakład Lotniczy, Ułan Udejski Zakład Lotniczy
Konstruktor MiG
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja metalowa
Załoga 1 pilot
Historia
Data oblotu 30 grudnia 1947
Dane techniczne
Napęd MiG-15: 1 × Klimow RD-45
MiG-15 bis: 1 × Klimow WK-1
Ciąg RD-45: 22,2 kN (2270 kG)
WK-1: 26,5 kN (2700 kG)
Wymiary
Rozpiętość 10,08 m
Długość 10,04 m
Wysokość 3,40 m
Powierzchnia nośna 20,6 m²
Masa
Własna 4000 kg
Startowa 5700 kg
Osiągi
Prędkość maks. 1100 km/h
Pułap 15 545 m
Zasięg 1424 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 × działko NS-37 lub N-37D kal. 37 mm
2 × działka NS-23 lub NR-23 kal. 23 mm
500 kg uzbrojenia pod skrzydłami
Użytkownicy
World operators of the MiG-15.png
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

MiG-15 (ros. МиГ-15) – radziecki samolot myśliwski, skonstruowany w końcu lat czterdziestych. Ten typ maszyn brał udział w wojnie koreańskiej. Oznaczenie NATO: „Fagot”.

Historia rozwoju[edytuj | edytuj kod]

W 1947 biuro Mikojana i Guriewicza zaprojektowało nowoczesny płatowiec myśliwca oznaczony jako I-310 ("I" od istriebitiel – myśliwiec), brakowało jednak w Związku Radzieckim silnika odpowiedniego dla tej nowoczesnej maszyny. Problem ten rozwiązał się, gdy rząd brytyjski udostępnił ZSRR swój nowy silnik turboodrzutowy Rolls-Royce Nene Mk. I, który w dość krótkim czasie skopiowano i oznaczono Klimow RD-45. Rozwiązało to problem i trzeci prototyp z nowym silnikiem wzbił się w powietrze 30 grudnia 1947 roku. Nowy typ maszyn pod oznaczeniem MiG-15 wszedł do służby na początku 1949 roku.

W tym samym roku powstała również ulepszona wersja samolotu z silnikiem WK-1 o większym ciągu, oznaczona jako MiG-15bis, a w 1950 – treningowa wersja dwumiejscowa MiG-15 UTI. Produkcję podjęto również w Polsce i Czechosłowacji. Natomiast w Chinach i Finlandii zmieniano jedynie oznaczenia. Maszyny te to:

  • MiG-15 produkowany w Czechosłowacji to S-102 a w Polsce Lim-1 (od Licencyjny Myśliwiec)
  • MiG-15bis to odpowiednio: S-104 i Lim-2
  • MiG-15UTI to w zależności od silnika A-102 i A-104 z Czechosłowacji i SB Lim-1 lub SB Lim-2 z Polski

W Polsce produkowano ponadto następujące podwersje:

  • Lim-1A - samolot rozpoznawczy z aparatem fotograficznym AFA-21
  • Lim-2R - szturmowo-rozpoznawczy z miejscem na aparat w przedniej części owiewki
  • Lim-2A - dwumiejscowy samolot szturmowo-rozpoznawczy

Samoloty użytkowane przez fińskie lotnictwo nosiły oznaczenia od MU-1 do MU-4, natomiast przez Chiny oznaczano J-2 (MiG-15), J-3 (MiG-15bis) oraz JJ-2 (MiG-15 UTI z silnikiem RD-45) i JJ-3 (MiG-15 UTI z silnikiem WK-1). W Polsce produkowano również na licencji silniki jako Lis-1 (RD-45F) i Lis-2 (WK-1A) ("Lis" od "Licencyjny silnik").

Przeprojektowana konstrukcja płatowca oraz awionika posłużyła do skonstruowania przeciw-okrętowego pocisku rakietowego KS-1 Komet (NATO: Kennel).

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Jednomiejscowy samolot myśliwski (MiG-15 UTI i jego odpowiedniki były dwumiejscowe) o konstrukcji półskorupowej, metalowej, z kółkiem przednim, chowane. Średniopłat o skosie skrzydeł +35°

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

SB Lim-2