Miały

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miały
Centrum wsi
Centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat czarnkowsko-trzcianecki
Gmina Wieleń
Liczba ludności (2008) 869
Strefa numeracyjna (+48) 67
Kod pocztowy 64-735
Tablice rejestracyjne PCT
SIMC 0532576
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Miały
Miały
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Miały
Miały
Ziemia 52°48′26,40″N 16°10′24,33″E/52,807333 16,173425Na mapach: 52°48′26,40″N 16°10′24,33″E/52,807333 16,173425
Strona internetowa miejscowości

Miały (wcześniej prawdopodobnie Biała Nadolna) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Wieleń, niedaleko Wronek oraz Krzyża Wlkp, nad Miałą.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona w centrum Puszczy Noteckiej, popularna wśród miłośników grzybobrań[1]. Do Miałów można bezpośrednio dojechać pociągiem z Poznania oraz Szczecina. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 135.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stare osadnitcwo (osada palowa nad jeziorem Świętym, grodzisko w pobliżu drogi na Mężyk i osada średniowieczna na południe od wsi). Pierwsza wzmianka z 1564 (królewszczyzna). Okolica była tradycyjnie niezamożna (słabe ziemie). Dworzec w Miałach został zdobyty 6 stycznia 1919 przez powstańców wielkopolskich, wśród których był Jan Rzepa. Upamiętnia to tablica okolicznościowa z 1994. Była to granica polskich zdobyczy powstańczych[2].

10 sierpnia 1992 roku w pobliżu Miałów miał miejsce jeden z największych w historii Polski pożar, w którym spłonęło blisko 6000 hektarów lasu.

Zabytki i osobliwości[edytuj | edytuj kod]

  • stare domy drewniane, np. drewniana chałupa przy ul. Wronieckiej 9 (XVIII wiek, przebudowana),
  • kościół św. Antoniego Padewskiego, neogotyk (1909),
  • Izba Historii Regionalnej w remizie strażackiej otwarta 3 maja 2006,
  • dawna szkoła (1870, powiększona w 1912),
  • przed szkołą głaz pamiątkowy ku czci powstańców wielkopolskich odsłonięty 4 czerwca 1988,
  • kapliczka maryjna z początku XX wieku,
  • stary zakład drzewny z 1872,
  • dworzec kolejowy[3],
  • stary cmentarz ewangelicki przy ul. Rzecznej (pozostały nikłe ślady po nagrobkach)[4].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. praca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, 1992, s.15, ISBN 83-01-10630-1
  2. Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s.168-169, ISBN 978-83-7272-242-3
  3. Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s.169, ISBN 978-83-7272-242-3
  4. plan wsi in situ