Mianowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mianowanie – podstawa nawiązania stosunku pracy, odrębna od umowy, powodująca powstanie stosunku służbowego wraz z doręczeniem osobie mianowanej aktu nominacyjnego przez właściwy organ administracji.

Stosunek pracy na podstawie mianowania powstaje m.in. z nauczycielami akademickimi, sędziami i urzędnikami służby cywilnej. W przeszłości dotyczył również niektórych pracowników samorządowych[1]

Przypisy

  1. Możliwość mianowania ustała z dniem 1 stycznia 2009 r., natomiast mianowania wcześniej udzielone pracownikom samorządowym z dniem 1 stycznia 2012 r. z mocy samego prawa przekształcą się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.