Miazga zęba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Budowa zęba

Miazga zęba (łac. pulpa dentis) – tkanka wypełniająca jamę zęba. Jest to bogato unerwiona i unaczyniona, niedojrzała tkanka łączna typu embrionalnego. Przez otwór anatomiczny, kanały boczne i komorowo-ozębnowe łączy się z przyzębiem.

[edytuj] Budowa histologiczna

Morfologicznie można wyróżnić w niej kilka warstw:

  • środkową część tworzy strefa bogatokomórkowa zawierająca komórki mezenchymatyczne oraz fibroblasty, tędy przebiegają wnikające przez otwór wierzchołkowy naczynia krwionośne i nerwy
  • ubogokomórkową warstwę, zwaną strefą Weila
  • leżące na obwodzie odontoblasty (komórki zębinotwórcze)
  • najbardziej zewnętrzna część to prazębina przylegająca od strony zewnętrznej do zębiny, a składająca się z siatki włókien kolagenowych

Wraz z zębiną stanowi jedność strukturalno-funkcjonalną czyli endodontium.

W zależności od położenia wyróżnia się[1]:

  • Miazgę koronową (pulpa coronalis) - wypełnia komorę (cavum dentis)
  • Miazgę korzeniową (pulpa radicularis) - wypełnia kanał korzenia (canalis radicis dentis)

[edytuj] Przypisy

  1. Wiesław Łasiński: Anatomia głowy dla stomatologów. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1985, s. 119. ISBN 83-200-0797-6. 
Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach