Michał Bajor

Michał Bajor
Data i miejsce urodzenia	13 czerwca 1957 Głuchołazy, Polska
Pochodzenie	Polska
Instrument	wokal, fortepian
Gatunek	pop piosenka aktorska ballada
Zawód	aktor, piosenkarz
Aktywność	od 1970
Powiązania	Jacques Brel
Współpracownicy
Janusz Kulik Włodzimierz Korcz Wojciech Młynarski Piotr Rubik Janusz Stokłosa
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Michał Bajor (ur. 13 czerwca 1957 w Głuchołazach) – polski aktor i piosenkarz. Syn aktora Ryszarda Bajora, brat Piotra Bajora (również aktora). Członek Akademii Fonograficznej ZPAV.

Biografia

Od dzieciństwa związany ze środowiskiem scenicznym w Opolu, gdzie jego ojciec był aktorem w teatrze lalek. Pobierał lekcje tańca oraz gry na fortepianie. Dziecięcy debiut aktorski to rola wilka w Czerwonym Kapturku.

W 1970 roku zadebiutował jako piosenkarz na eliminacjach Festiwalu Piosenki w rodzinnym Opolu. W 1973 wygrał na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze brawurowym wykonaniem piosenki Siemionowna, po czym został zaproszony do udziału w XIII Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie. W latach 1975-1976 brał udział w koncertach razem z orkiestrami Henryka Debicha i Stefana Rachonia.

Karierę filmową rozpoczął w 1975 roku u Agnieszki Holland w filmie Wieczór u Abdona razem z gwiazdą Beatą Tyszkiewicz. Został przyjęty na PWST w Warszawie. Podczas studiów w 1979 roku wystąpił w warszawskim Teatrze Ateneum w sztuce Equus Petera Shaffera. Z teatrem tym współpracował do 1994 roku. Studia aktorskie ukończył w 1980 roku. W następnych latach występował w filmach, współpracując z różnymi reżyserami: Filipem Bajonem, Barbarą Sass, Edwardem Żebrowskim, Feliksem Falkiem, Krzysztofem Kieślowskim. W 1988 roku wziął udział w nominowanym do Oscara filmie Istvána Szabó Hanussen u boku Klausa-Marii Brandauera.

W 1987 roku nagrał swoją pierwszą muzyczną płytę Michał Bajor Live. Wykonał tam utwory m.in. belgijskiego autora Jacques'a Brela, z którym powiązał swoją dalszą sceniczną karierę. W 1993 wystąpił w teatrze Studio Buffo u Janusza Stokłosy i Janusza Józefowicza. W 2000 roku wystąpił w filmie Quo vadis Jerzego Kawalerowicza, grając rolę Nerona.

Na scenie muzycznej współpracuje z takimi kompozytorami, jak: Włodzimierz Korcz, Janusz Strobel, Jarosław Kukulski, Jerzy Satanowski, Hadrian Filip Tabęcki, Paweł Stankiewicz, Marcin Nierubiec i Piotr Rubik. Śpiewa teksty m.in.: Władysława Broniewskiego, Juliana Tuwima, Wojciecha Młynarskiego, Marka Grechuty czy Jonasza Kofty.

Spektakle teatralne

Role

• 1979 - Equus jako Allan Strang (reż. Andrzej Rozhin)
• 1979 - Do piachu jako Johny Foce (reż. Tadeusz Łomnicki)
• 1980 - Opera za trzy grosze jako Kapelmajster-Archanioł (reż. Ryszard Peryt)
• 1981 - Po Hamlecie jako Junior (reż. Janusz Warmiński)
• 1982 - Ścisły nadzór jako Moryś (reż. Romuald Szejd)
• 1982 - Śmierć Dantona jako Kamil Demoulins (reż. Kazimierz Kutz)
• 1982 - Niebo zawiedzionych (reż. Lena Szurmiej)
• 1983 - Z życia dżdżownic (reż. F. Bajon)
• 1983 - Pornografia jako Karol (reż. Andrzej Pawłowski)
• 1983 - Słodkie miasto jako Głos Rossa (reż. Emilian Kamiński)
• 1983 - Syn marnotrawny jako Arlekin (reż. Adam Hanuszkiewicz)
• 1984 - Trans-Atlantyk jako Syn Ignac (reż. A. Pawłowski)
• 1985 - Brel (reż. E. Kamiński, W. Młynarski)
• 1985 - Maria i Woyzeck jako Błazen I (reż. A. Hanuszkiewicz)
• 1990 - Czerwony stoliczek (reż. Andrzej Strzelecki)
• 1993 - Music Hall - rewia (reż. Wowo Bielicki)
• 1994 - Nie opuszczaj mnie (reż. Janusz Józefowicz)
• 1994 - Bajor w Buffo (reż. J. Józefowicz)
• 1994 - Evita jako Che Guevara (reż. Marcel Kochańczyk)
• 1995 - Odchodzić (reż. A. Rozhin)
• 1997 - Ewa Hitler pali camele jako Reporter (reż. Jacek Koprowicz)
• 2001 - "Quo vadis" (reż. Jerzy Kawalerowicz) jako Neron
• 2004 - Za kulisami - recital
• 2004 - Świętokrzyska Golgota (reż. Jerzy Zoń)

Teatr Telewizji

• 1980 - Do potomnego (reż. Andrzej Łapicki)
• 1980 - Proces jako Syn woźnego (reż. A. Holland, Laco Adamik)
• 1981 - Samotnik jako Baldwin (reż. Andrzej Domalik)
• 1982 - Irydion jako Heliogabal (reż. Jan Englert)
• 1984 - Candida (Kandyda) jako Eugeniusz Marchbanks (reż. M. Kochańczyk)
• 1984 - Elżbieta królowa Anglii (reż. L. Adamik)
• 1987 - Herbatka z nieobecnym jako Chłopak (reż. Andrzej Sapija)
• 1989 - Grzechotka jako Percy (reż. B. Sass)

Inne formy twórczości

• 1980 - Opera za trzy grosze (reż. Ryszard Peryt) - asystent reżysera
• 1983 - Syn marnotrawny (reż. A. Hanuszkiewicz) - asystent reżysera
• 2005 - Emigranci (reż. Dominik Nowak, Piotr Sieklucki) - muzyka

Filmografia

• Wieczór u Abdona (1975) jako Michaś
• Polskie drogi (1976) jako GL-owiec (gościnnie)
• W biały dzień (1980) jako Biały
• Bajki na dobranoc (1980) jako Wojciech Janicki
• Był jazz (1981) jako Tomek
• Limuzyna Daimler-Benz (1981) jako Michał
• Klakier (1982) jako Fred
• Cień już niedaleko (1984) jako asystent dyrektora
• Ratunek dla miasta (Spasenieto, 1984) jako Porucznik Vogel, dowódca zmotoryzowanej kolumny
• Bez końca (1984) jako aplikant
• Przeznaczenie (1984) jako syn Kazimierza Przerwy-Tetmajera
• Medium (1985) jako aspirant Krank
• Na srebrnym globie (1987) jako Marek (głos)
• Hanussen (1988) jako prowokator
• Alchemik (1988) jako Książę Fryderyk
• Historia niemoralna (1990) jako Piotr
• Ucieczka z kina "Wolność" (1990) jako Krytyk filmowy
• Quo vadis (2001) jako Neron
• Psie serce (2002-2003) jako głos psa Tamina
• To nie tak jak myślisz, kotku (2008)

Polski dubbing

• 1976: Pogoda dla bogaczy

Dyskografia

Michał Bajor (2008)

• Live (1987)
• Nowe Piosenki (1988)
• 24 x Bajor (1991)
• Michał Bajor śpiewa kolędy (1991)
• Michał Bajor śpiewa piosenki dla dzieci (1992)
• Michał Bajor '93 (1993)
• Kings and Queens (1994)
• Michał Bajor '95 (1995)
• Uczucia... (1998), złota płyta
• Piosenki dla dzieci (1999)
• W dzień Bożego Narodzenia (1999)
• Kocham jutro (2000)
• Błędny rycerz. Złota kolekcja (2000)
• Quo vadis. Muzyka filmowa (2001)
• Twarze w lustrach (2002)
• Za kulisami (2004)
• Michał Bajor 30/30. Największe przeboje (2005)
• Inna bajka (2007)
• Piosenki Marka Grechuty i Jonasza Kofty (2009)
• Od Piaf do Garou (2011)

Nagrody i wyróżnienia

• 1973 - główna nagroda na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze
• 1981 - wyróżnienie na FPFF w Gdańsku za rolę w filmie W biały dzień
• 1982 - JANTAR'82 na X Koszalińskich Spotkaniach Filmowych "Młodzi i Film" za rolę w filmie Limuzyna Deimler Benz w reżyserii Filipa Bajona
• 1985 - Nagroda im. S. Wyspiańskiego I stopnia za osiągnięcia aktorskie w latach 1983-85 w teatrze, filmie i na estradzie
• 1985 - nagroda specjalna Telewizji Polskiej na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu za wykonanie songów Bertolda Brechta
• 1994 - Srebrny As - nagroda Polish Promotion Corporation
• 1997 - najlepszy rozmówca programu Godzina Szczerości w plebiscycie widzów
• 1998 - Złota Spinka - nagroda redakcji "Nowej Trybuny Opolskiej"
• 2006 - statuetka "Przyjaciel Zaczarowanego Ptaszka" - nagroda dla przyjaciela ogólnopolskiego festiwalu dla osób niepełnosprawnych utalentowanych wokalnie na Festiwalu Piosenki Zaczarowanej w Krakowie

W telewizji

• Szansa na sukces (juror) (2 odcinki - jeden z 20 kwietnia 1997, drugi z 23 grudnia 2007
• Od przedszkola do Opola
• 2002 - Wykrywacz kłamstw
• 2003 - Twarze w lustrach – recital
• 2003 - Wideoteka dorosłego człowieka
• 2004 - Anioły Europy
• 2004 - Trzymaj się swoich chmur – Piosenki Seweryna Krajewskiego (25. PPA)
• 2005 - Imiennik Dwójki: Kwiecień
• Mój pierwszy raz
• 2008 - Michał Bajor śpiewa piosenki Jonasza Kofty

Linki zewnętrzne

• Michał Bajor w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
• Michał Bajor w bazie filmweb.pl
• Michał Bajor w bazie filmpolski.pl
• Michał Bajor w bazie e-teatr.pl
• Michał Bajor w bazie stopklatka.pl
• Oficjalna witryna Michała Bajora