Michał Belina-Prażmowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Michał Belina-Prażmowski (ur. ?, poległ 12 września 1920 pod wsią Michale [1]) – kapitan artylerii Wojska Polskiego.

7 kwietnia 1919 w Pałacu Mostowskich w Warszawie objął dowództwo 5 Baterii Artylerii Konnej "Odsieczy Lwowa". 26 maja tego roku razem z baterią wyjechał do Krakowa. Tam dowodzony przez niego pododdział rozwinięty został w 4 Dywizjon Artylerii Konnej, a on sam mianowany został dowódcą 1 baterii. W styczniu 1920 przystąpił do organizacji 6 Dywizjonu Artylerii Konnej. Następnie wyznaczony został na stanowisko dowódcy 4 Dywizjonu Artylerii Konnej. 27 sierpnia 1920 objął, po rannym rtm. Piotrze Massalskim, dowództwo 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich i zaczął być tytułowany rotmistrzem [2]. Dowodził pułkiem w bitwie pod Komarowem. "Znamienny był dzień 12 września. Sforsowaliśmy wtedy Bug pod wsią Kosmowem. W momencie kiedy, już na wschodnim brzegu, nasz szwadron zsiadł z koni, podjechał do nas dowodzący pułkiem rotmistrz Belina-Prażmowski i w tej samej chwili usłyszeliśmy krótki gwizd pocisku, a przed frontem szwadronu rozerwał się granat. Dowódca pułku padł na miejscu razem z koniem, (...)[3]." Pośmiertnie odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Zobacz też

Przypisy

  1. Lista strat Wojska Polskiego ... s. 708.
  2. Franciszek Skibiński, Ułańska młodość 1917-1939 s. 139.
  3. Franciszek Skibiński, Ułańska młodość 1917-1939 s. 141-142.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Łubieński, Zarys historii wojennej 4-go Dywizjonu Artylerii Konnej, Warszawa 1929
  • Witold Czaykowski, Zarys historii wojennej 14-go Pułku Ułanów Jazłowieckich, Warszawa 1928
  • Franciszek Skibiński, Ułańska młodość 1917-1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, ISBN 83-11-07705-3
  • Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920, Wojskowe Biuro Historyczne, Warszawa 1934