Michał Głowiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michał Głowiński
Michał Głowiński z Władysławem Bartoszewskim w Polskim PEN Clubie w 2006 r.
Michał Głowiński z Władysławem Bartoszewskim w Polskim PEN Clubie w 2006 r.
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1934
Warszawa
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia literatury polskiej, teoria literatury
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 1967
Profesura 1986
Polska Akademia Nauk / Umiejętności
Status PAN członek rzeczywisty
Status PAU członek krajowy czynny
Doktor honoris causa
(Uniwersytet Adama Mickiewicza – 2001)
(Uniwersytet Opolski – 2003)
Działalność naukowa
Instytut Instytut Badań Literackich PAN
Okres zatrudn. od 1958
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Wikicytaty Michał Głowiński w Wikicytatach

Michał Głowiński (ur. 4 listopada 1934 w Warszawie) – polski teoretyk literatury, pisarz i znawca nowszych dziejów literatury polskiej, autor podręczników dla studentów polonistyki, prozy wspomnieniowej i esejów; wydał liczne prace poświęcone językowi w czasach PRL, szczególnie zjawisku nowomowy.

Profesor Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, członek Polskiej Akademii Umiejętności i Collegium Invisibile[1] oraz członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest jednym z dzieci uratowanych z warszawskiego getta przez Irenę Sendlerową. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1955 uzyskał stopień magistra. Debiutował w 1954 recenzją o Manfredzie Adolfa Rudnickiego opublikowaną w "Życiu Literackim". W latach 1955–1958 pracował jako stypendysta w Katedrze Teorii Literatury pod kierunkiem prof. Kazimierza Budzyka. Równocześnie rozwijał działalność krytyczną, recenzując głównie tomy poezji m.in. w "Życiu Literackim" i "Twórczości". Od 1958 w Instytucie Badań Literackich PAN. Habilitowany w 1967 na podstawie rozprawy pt. "Cykl studiów z historii i teorii polskiej powieści". W 1978 został członkiem-założycielem Towarzystwa Kursów Naukowych. W 1986 został profesorem zwyczajnym. Od 1990 przewodniczy Radzie Naukowej Instytutu. Jest członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

W 2010 ukazała się powieść autobiograficzna Michała Głowińskiego pt. Kręgi obcości, w której ujawnił swoją homoseksualną orientację[2][3].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

23 kwietnia 2001 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a 10 marca 2003 Uniwersytetu Opolskiego[4].

W 2002 roku został uhonorowany Nagrodą im. Kazimierza Wyki[5]. W 2004 roku został laureatem nagrody im. Herdera przyznawanej przez fundację Alfreda Toepfera w Hamburgu. W styczniu 2007 został odznaczony Złotym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[6]. 8 marca 2013 r., za wybitne zasługi w badaniu, dokumentowaniu i upamiętnianiu historii Marca '68, z okazji 45 rocznicy tych wydarzeń, został udekorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[7][8].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Poetyka Tuwima a polska tradycja literacka (1962)
  • Porządek, chaos, znaczenie (1968)
  • Powieść młodopolska (1969)
  • Gry powieściowe (1973)
  • Style odbioru (1977)
  • Nowomowa po polsku (1990)
  • Mity przebrane (1990)
  • Marcowe gadanie. Komentarze do słów. 1966–1971 (1991)
  • Rytuał i demagogia. Trzynaście szkiców o sztuce zdegradowanej (1992)
  • Poetyka i okolice (1992)
  • Peereliada. Komentarze do słów. 1976–1981 (1993)
  • Mowa w stanie oblężenia. 1982-1985 (1996)
  • Zaświat przedstawiony: szkice o poezji Bolesława Leśmiana (1998)
  • Czarne sezony (1998, wspomnienia)
  • Końcówka (1999)
  • Magdalenka z razowego chleba (2001, powieść)
  • Gombrowicz i nadliteratura (2002)
  • Historia jednej topoli (2003)
  • Skrzydła i pięta (2004)
  • Ironia (2005)
  • Kładka nad czasem (2006)
  • Monolog wewnętrzny Telimeny i inne szkice (2007)
  • Fabuły przerwane. Małe szkice 1998–2007 (2008)
  • Kręgi obcości. Opowieść autobiograficzna (2010)

Współautor[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik terminów literackich (1976)

Przypisy

  1. Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2 kwietnia 2011].
  2. Krzysztof Tomasik: Odkrycie Michała Głowińskiego. Wokół autobiografii "Kręgi obcości".. W: Inna Strona – polski portal gej & les [on-line]. Radek Oliwa – redaktor naczelny, wydawca, 2010-04-29. [dostęp 2010-06-26].
  3. Krzysztof Zabłocki: Co to właściwie znaczy być homoseksualistą?. W: homiki.pl [on-line]. 25-05-2010. [dostęp 2010-11-06].
  4. Doktorzy Honoris Causa UO. [dostęp 16 lutego 2011].
  5. Nagroda im. Kazimierza Wyki. [dostęp 2014-05-18].
  6. Gloria Artis dla badaczy polskiej literatury. PAP – Nauka w Polsce, 2007-01-15. [dostęp 2012-12-14].
  7. Odznaczenia z okazji 45. rocznicy Marca’68. prezydent.pl, 8 marca 2013. [dostęp 2013-03-08].
  8. M.P. z 2013 r. poz. 460

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]