Michał Głowiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Michał Głowiński z Władysławem Bartoszewskim, Polski PEN Club, Warszawa, 6 listopada 2006
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Michała Głowińskiego

Michał Głowiński (ur. 4 listopada 1934 w Warszawie) – polski teoretyk literatury i znawca nowszych dziejów literatury polskiej, autor lektur polonistycznych, a także prozy wspomnieniowej i esejów. Autor licznych prac poświęconych językowi w czasach PRL, szczególnie zjawisku nowomowy.

Profesor Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek Polskiej Akademii Umiejętności. Członek Collegium Invisibile[1].

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Jest jednym z dzieci uratowanych z warszawskiego getta przez Irenę Sendlerową.

Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1955 uzyskał stopień magistra.

Debiutował w 1954 recenzją o Manfredzie Adolfa Rudnickiego opublikowaną w "Życiu Literackim". W latach 1955–1958 pracował jako stypendysta w Katedrze Teorii Literatury pod kierunkiem prof. Kazimierza Budzyka. Równocześnie rozwijał działalność krytyczną, recenzując głównie tomy poezji m.in. w "Życiu Literackim" i "Twórczości".

Od 1958 w Instytucie Badań Literackich PAN. Habilitowany w 1967 na podstawie rozprawy pt. "Cykl studiów z historii i teorii polskiej powieści". W 1986 został profesorem zwyczajnym. Od 1990 przewodniczy Radzie Naukowej Instytutu.

Jest członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

W 2010 ukazała się powieść autobiograficzna Michała Głowińskiego pt. Kręgi obcości, w której ujawnił swoją homoseksualną orientację[2][3].

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

23 kwietnia 2001 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Adama Mickiewicza, a 10 marca 2003 Uniwersytetu Opolskiego[4].

W 2004 laureat nagrody im. Herdera przyznawanej przez fundację Alfreda Toepfera w Hamburgu.

[edytuj] Bibliografia

  • Poetyka Tuwima a polska tradycja literacka (1962)
  • Porządek, chaos, znaczenie (1968)
  • Powieść młodopolska (1969)
  • Gry powieściowe (1973)
  • Style odbioru (1977)
  • Nowomowa po polsku (1990)
  • Mity Przebrane (1990)
  • Marcowe gadanie. Komentarze do słów. 1966–1971 (1991)
  • Rytuał i demagogia. Trzynaście szkiców o sztuce zdegradowanej (1992)
  • Poetyka i okolice (1992)
  • Peereliada. Komentarze do słów 1976–1981 (1993)
  • Mowa w stanie oblężenia (1996)
  • Czarne sezony (1998, wspomnienia)
  • Końcówka (1999)
  • Magdalenka z razowego chleba (2001, powieść)
  • Gombrowicz i nadliteratura (2002)
  • Historia jednej topoli (2003)
  • Skrzydła i pięta (2004)
  • Ironia (2005)
  • Kładka nad czasem (2006)
  • Monolog wewnętrzny Telimeny i inne szkice (2007)
  • Fabuły przerwane. Małe szkice 1998–2007 (2008)
  • Kręgi obcości. Opowieść autobiograficzna (2010)
  • Współautor Słownika terminów literackich (1976)

Przypisy

  1. ↑ Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2 kwietnia 2011].
  2. ↑ Krzysztof Tomasik: Odkrycie Michała Głowińskiego. Wokół autobiografii "Kręgi obcości".. W: Inna Strona - polski portal gej & les [on-line]. Radek Oliwa – redaktor naczelny, wydawca, 2010-04-29. [dostęp 2010-06-26].
  3. ↑ Krzysztof Zabłocki: Co to właściwie znaczy być homoseksualistą?. W: homiki.pl [on-line]. 25-05-2010. [dostęp 2010-11-06].
  4. ↑ Doktorzy Honoris Causa UO. [dostęp 16 lutego 2011].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Micha%C5%82_G%C5%82owi%C5%84ski&oldid=28401360”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach