Michał Aleksandrowicz Romanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Michał II Romanow)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michał II
Wielki książę
Cesarz i Samodzierżca Wszechrusi[a]
Michał II Aleksandrowicz Romanow
Cesarz Rosji
(de iure)[a]
Okres panowania od 15 marca 1917
do 16 marca 1917
Poprzednik Mikołaj II
Następca urząd zniesiony
Gieorgij Lwow jako premier Rządu Tymczasowego
Dane biograficzne
Dynastia Romanowowie
Urodziny 22 listopada 1878
Sankt Petersburg
Śmierć 13 czerwca 1918
koło Permu
Ojciec Aleksander III Romanow
Matka Maria Fiodorowna
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Michał Aleksandrowicz Romanow, ros. Михаил Александрович (ur. 22 listopada?/4 grudnia 1878, zm. 13 czerwca 1918) – wielki książę Rosji, czwarty syn cesarza Aleksandra III i Marii Fiodorowny (Dagmary Duńskiej – córki Chrystiana IX), w latach 1899-1904 cesarzewicz – następca tronu rosyjskiego.

Akt abdykacji Mikołaja II na rzecz Michała II

Ostatni cesarz Rosji[edytuj | edytuj kod]

Był teoretycznie ostatnim cesarzem Rosji[1][2], acz uznanie go za rzeczywistego cesarza bywa dyskutowane.

2 marca?/15 marca 1917 Michał przyjął telegram od starszego brata Mikołaja II, który tytułował go cesarzem wszechrosyjskim Michałem II. Jak się bowiem okazało, Mikołaj II zrezygnował z tronu w imieniu własnym i swojego syna Aleksego, otwierając Michałowi drogę do tronu i błogosławiąc go na jego wstąpienie na tron Cesarstwa Rosyjskiego. Panowanie Michała II trwało jednak zaledwie jedną noc, gdyż wskutek ciężkiej sytuacji w kraju, po naradzie, już następnego dnia odmówił przyjęcia tronu i oświadczył, że przyjmie koronę tylko wtedy, gdy przekaże mu ją Konstytuanta.

Do tego czasu przekazał władzę na rzecz Rządu Tymczasowego z księciem Gieorgijem Lwowem na czele[3] i akt ten podpisał posługując się tytułem wielkiego księcia. Tak więc opinie, czy należy zaliczać go do cesarzy rosyjskich, są podzielone: nie został koronowany, formalnie odmówił przyjęcia tronu, nie posługiwał się tytułem cesarskim, ani też nie sprawował rzeczywistej władzy. Z drugiej strony, to na jego rzecz abdykował Mikołaj II i to on wydał ostatni akt o znaczeniu państwowym sygnowany przez dom Romanowów. Dopiero jego abdykacja ostatecznie położyła kres rosyjskiej monarchii, po tym jak Rząd Tymczasowy rozwiązał Dumę Państwową, przekształcając kraj praktycznie w republikę.

Oświadczenie Michała Aleksandrowicza o odmowie/rezygnacji z tronu Rosji

Wkrótce po abdykacji został aresztowany i w lutym 1918 roku wywieziony z Gatczyny do Permu. Tam 13 czerwca 1918 roku, na rozkaz Lenina, został zgładzony przez czekistów; ciało spalono zacierając ślad po zbrodni. Na zachód udało się uciec małżonce Michała. Hrabina wraz z dzieckiem, urodzonym w 1910 roku Jurijem Brassowem, przedostała się do Francji, gdzie w latach 20. utrzymywała się z prowadzonej pracowni krawieckiej. Syn zginął w 1931 roku w wypadku samochodowym.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był ulubionym synem cesarza Aleksandra III, ze względu na swoje poczucie humoru. W 1912 zawarł potajemnie w Wiedniu małżeństwo z rozwódką Natalią Szeremietjewską (1880-1952), w wyniku czego jego brat cesarz Mikołaj II zakazał mu powrotu na dwór; odebrane mu zostało również prawo regencji nad małoletnim następcą tronu. Przebaczenie uzyskał dopiero w 1914. Z żoną doczekał się syna, urodzonego przed ich ślubem, hrabiego Jurija Brassowa.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Prapradziadkowie

cesarz Rosji
Paweł I Romanow
(1754-1801)
∞ 1776
Zofia Wirtemberska
(1759-1828)

król Prus
Fryderyk Wilhelm III Hohenzollern
(1770-1840)
∞ 1793
Luiza Mecklemburg-Strelitz
(1776-1810)

wielki książę Hesji
Ludwik I Heski
(1753-1830)
∞ 1777
Luiza Henrietta Heska
(1761–1829)

Karol Ludwik Badeński
(1755-1801)
∞ 1774
Amalia Fryderyka Heska
(1754-1832)

Fryderyk Karol Schleswig-Holstein-Sonderburg-Beck
(1757-1816)
∞1780
Fryderyka Amalia Schlieben
(1757-1827)

Luiza Oldenburg
(1750-1831)
∞1766
Karol Hessen-Kassel
(1744-1836)
∞1766

Fryderyk Hessen-Kassel
(1747-1837)
∞1786
Karolina Polyxena Nassau-Usingen
(1762-1823)

Fryderyk Oldenburg
(1753-1805)
∞1774
Zofia Mecklenburg-Schwerin
(1758-1794)

Pradziadkowie

cesarz Rosji
Mikołaj I Romanow
(1796-1855)
∞ 1817
Charlotta Hohenzollern
(1798-1860)

wielki książę Hesji
Ludwik II Heski
(1777–1848)
∞ 1804
Wilhelmina Badeńska
(1788-1836)

Fryderyk Wilhelm Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg
(1785-1831)
∞1810
Luiza Karolina Hessen-Kassel
(1789-1867)

Wilhelm Heski
(1787-1867)
∞1810
Luiza Charlotta Oldenburg
(1789-1864)

Dziadkowie

cesarz Rosji
Aleksander II Romanow
(1818-1881)
∞ 1841
Maria Heska
(1824-1880)

Król Danii
Chrystian IX Glücksburg
(1818-1906)
∞1842
Luiza Hessen-Kassel
(1817-1898)

Rodzice

cesarz Rosji
Aleksander III Romanow (1845 – 1894)
∞ 1866
Dagmara Glücksburg (1847-1928)

Michał Aleksandrowicz Romanow
(ur. 22 listopada 1878, zm. 13 czerwca 1918)
wielki książę

Uwagi

  1. 1,0 1,1 Odmówił przyjęcia tytułu.

Przypisy

  1. Staffan Skott – „Romanowowie wczoraj i dziś”, s. 62 – 68, POLCZEK Warszawa 1994, ISBN 83-85272-27-5.
  2. Gudrun Ziegler – „Tajemnice rodu Romanowów”, s. 282, Świat Książki, Warszawa 2000, ISBN 83-7227-440-1 Nr 2437.
  3. Historia najnowsza (wiek XIX i XX), Warszawa: Kultura i wiedza, 1934, s. 374-375.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jurij Buranow, Władimir Chrustalow, Zagłada dynastii Romanowów: 1917-1919, Wyd. Bellona 1995.
  • Pierre Gilliard, Tragiczny los cara Mikołaja II i jego rodziny, Wyd. Rój 1990.
  • Łarysa Jermiłowa, Ostatni car, Wyd. Muza, Warszawa 2007.
  • Janusz Kutta, Pamiętnik Mikołaja II, De Facto 2006.
  • Władysław A. Serczyk, Poczet władców Rosji (Romanowowie), Londyn 1992.
  • Andrzej Andrusiewicz, Carowe i cesarze Rosji, Warszawa 2001.
  • Gudrun Ziegler, Tajemnice rodu Romanowów, Warszawa 2000.


Poprzednik
Jerzy Romanow
Coat of Arms of Russian Empire.svg Następca tronu Rosji
1899-1904
Coat of Arms of Russian Empire.svg Następca
Aleksy Nikołajewicz Romanow
Poprzednik
Mikołaj II Romanow
Coat of Arms of Russian Empire.svg Cesarz Rosji
1917
Coat of Arms of Russian Empire.svg Następca
Rząd Tymczasowy