Michał Jakubik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michał Jakubik
Kapitan Michał Jakubik zastępca dowódcy 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego "Warszawa" w rozmowie po locie bojowym
Kapitan Michał Jakubik zastępca dowódcy 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego "Warszawa" w rozmowie po locie bojowym
generał brygady pilot generał brygady pilot
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1914
Czuczewicze, Rosja
Data i miejsce śmierci 28 października 1966
Łódź
Przebieg służby
Lata służby 1935 - 1966
Siły zbrojne Wojsko Polskie II RP Ludowe Wojsko Polskie Wojsko Polskie
Stanowiska cz.p.o. główny inspektor lotnictwa
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal "Zasłużonym na Polu Chwały" Medal za Warszawę 1939-1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal 10-lecia Polski Ludowej Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR) Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR) Medal "Za zdobycie Berlina" (ZSRR)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Grób gen. Michała Jakubika na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Michał Jakubik (ur. 31 marca 1914 w Czuczewiczach, w pow. łuninieckim, zm. 28 października 1966 w Łodzi) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1925-1931 był uczniem Prywatnego Koedukacyjne-go Gimnazjum w Łunińcu, w 1935–1938 odbył zasadniczą służbę wojskową w 4 Pułku Lotniczym w Toruniu, w trakcie której (1937) ukończył kurs pilotażu na samolocie RWD-8. W 1938 w stopniu kaprala przeniesiony do rezerwy, został frezerem w fabryce amunicji w Kraśniku. We wrześniu 1939 ewakuowany na wschód, internowany k. Brześcia nad Bugiem, po zwolnieniu wrócił do Łunińca, gdzie pracował w upaństwowionych przez Sowietów fabrykach. 21 VI 1941 aresztowany przez NKWD i uwięziony w Jelcu, potem w Kirowie, 9 IX 1941 zwolniony na mocy amnestii. Pracował w zakładach metalowych w obwodzie kirowskim.

W 1943 ukończył Szkołę Wojsk Pancernych im. Puszkina w Rybińsku. Od maja do lipca 1943 był podoficerem-instruktorem w 1 Warszawskim Pułku Czołgów. Od grudnia 1943 pełnił służbę w 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego "Warszawa" zajmując kolejno stanowiska: pilota, starszego pilota, dowódcy klucza, zastępcy dowódcy 3 eskadry ds. polityczno-wychowawczych (od 29 października 1944), zastępcy dowódcy pułku ds. politycznych (od 1 stycznia 1945 do czerwca 1946). Brał udział w lotach bojowych na szlaku 1 Armii Wojska Polskiego od Warszawy do Berlina.

  • Zastępca dowódcy 2 Samodzielnego Pułku Lotniczego ds. politycznych w Warszawie – 20.07.1946
  • Dowódca 2 Samodzielnego Pułku Lotniczego w Warszawie – Babicach – 18.02.1947
  • Zastępca szefa Wydziału Wyszkolenia Bojowego w Dowództwie Wojsk Lotniczych w Warszawie – 01.03.1947 – 18.11.1947
  • Dowódca Specjalnego Pułku Lotniczego (rządowego) w Warszawie-Okęciu –11.1947 – 12.1948
  • Komendant Technicznej Szkoły Lotniczej w Boernerowie (Bemowie) w Warszawie – 07.12.1948
  • Komendant Technicznej Szkoły Wojsk Lotniczych w Zamościu – 01.1951
  • Wiceprezes Ligi Lotniczej w Warszawie – 22.01.1951
  • Sekretarz Prezydium SG Ligi Przyjaciół Żołnierza – 07.1953
  • Pomocnik dowódcy Wojsk Lotniczych ds. LM w Warszawie – 23.07.1953 i 11.1954
  • Zastępca dowódcy Wojsk Lotniczych i OPL OK ds. szkolenia w Warszawie – 29.11.1954 – 10.1955
  • Słuchacz Wyższej Akademii Wojskowej im. Klimenta Woroszyłowa SZ ZSRR w Moskwie (późniejsza ASG SZ ZSRR)
  • Dowódca 2 Korpusu OPL OK w Bydgoszczy – 27.10.1957 – 07.1961
  • Zastępca dowódcy Wojsk Lotniczych i OPL OK ds. Szkolenia w Warszawie – 02.08.1961 – 03.07.1962
  • Zastępca Generalnego Inspektora Lotnictwa ds. szkolenia w Warszawie – 04.07.1962 – 12.07.1963
  • Cz. po. Głównego Inspektora Lotnictwa w Warszawie – 13.07.1963 – 07.11.1963

29 IV 1966 w związku z pogarszającym się stanem zdrowia przeszedł do dyspozycji MON. Zmarł 28 października 1966 w Łodzi. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. W imieniu Wojska Polskiego przemówienie pożegnalne wygłosił Główny Inspektor Lotnictwa gen. Jan Raczkowski.

Był zasłużonym wychowawcą kadr lotnictwa i jednym z pionierów PRL-owskiego lotnictwa wojskowego, a także pierwszym w PRL pilotem z polskim obywatelstwem awansowanym na stopień generalski. Jego imieniem nazwano Zespół Szkół Zawodowych nr 1 w Łasku (1980).

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gen. bryg. pil. Michał Jakubik (1914-1966) – Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 4 (40), Warszawa 1966, s. 365, 366
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II:I-M, Toruń 2010