Michał Konarski (pedagog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy polskiego pedagoga. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Michał Konarski
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1784
Słonim
Data i miejsce śmierci 26 kwietnia 1861
Odessa
Zawód pedagog, literat
Źródła Michał Konarski w Wikiźródłach
Wikicytaty Michał Konarski w Wikicytatach

Michał Konarski, (ur. 25 stycznia 1784 r. w Słonimie, zm. 26 kwietnia 1861 w Odessie) – polski pedagog, literat, testator na cele społeczne. Syn Jana i Anny z Macewiczów (względnie Maciewiczów).

Życie i praca[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze zubożałej rodziny ziemiańskiej.

Testament[edytuj | edytuj kod]

Dzięki rzutkości i energii, a jednocześnie oszczędności, graniczącej ze skąpstwem, zgromadził znaczny majątek, przekraczający w chwili śmierci 200 tysięcy rubli. Nie posiadając rodziny, za namową Karola Kaczkowskiego i Wiktora Korejwy, na 5 dni przed śmiercią sporządził testament, w którym około 2/3 majątku przeznaczył na cele społeczne i kulturalno-oświatowe. Z zapisu Konarskiego ufundowana została w Warszawie I Miejska Szkoła Rzemieślnicza nazwana jego imieniem. W roku 1936, w 50-lecie istnienia tego zakładu, na budynku szkoły przy ul. Leszno wmurowana została tablica pamiątkowa ku czci fundatora. Po drugiej wojnie światowej tradycje tej szkoły przejął Zespół Szkół im. Michała Konarskiego w Warszawie przy ul. Okopowej 55a. Część majątku przeznaczył Konarski na stypendia dla uczniów szkół warszawskich i studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Towarzystwo Naukowe Krakowskie otrzymało, obok zapisu pieniężnego, cenny zbiór rękopisów i druków z XVI-XIX wieku. Konarski zostawił tez legaty dla historyków: Karola Szajnochy, Wacława Aleksandra Maciejowskiego, i Juliana Bartoszewicza, na wydanie ich dzieł, oraz dla nauczyciela i działacza narodowego na Śląsku Józefa Lompy. Poza tym znaczne sumy zapisał na szkoły, szpitale i kościoły w Odessie i Bracławiu. Pozostawił w rękopisie zbiór oryginalnych i tłumaczonych bajek, a także komedię "Dziw nad dziwy" tłumaczoną z jęz. rosyjskiego.