Michał Okurzały

Michał Okurzały
kapral
Data i miejsce urodzenia	1919 Podole
Data i miejsce śmierci	2 sierpnia 1944 Głusiec
Przebieg służby
Jednostki	kompania łączności 2 Pułku Piechoty 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki
Stanowiska	radiotelegrafista
Główne wojny i bitwy	Bitwa pod Lenino, forsowanie Wisły pod Dęblinem
Odznaczenia
Krzyż Walecznych

Michał Okurzały (ur. 1919 na Podolu, poległ 2 sierpnia 1944) – kapral Wojska Polskiego.

Podczas II wojny światowej, w 1940 r. powołany został do Armii Czerwonej. W 1943 r. zgłosił się do Wojska Polskiego formowanego w ZSRR, w obozie nad Oką. Uczestniczył w bitwie pod Lenino, jako radiotelegrafista w kompanii łączności 2 Pułku Piechoty 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Po bitwie pod Lenino służył jako łącznościowiec w baterii dział 76 mm 2 Pułku Piechoty.

O okolicznościach śmierci kaprala Okurzałego pisała "Polska Zbrojna" (nr 16, kwiecień 1998) w artykule W sprawie Michała Okurzałego:

• Pułkownik w stanie spoczynku Jerzy Lewandowski był świadkiem śmierci Okurzałego. Latem 1944 roku podczas forsowania Wisły pod Dęblinem przez siły 2 na przyczółku w rejonie wsi Głusiec kierował ogniem polskiej artylerii poprzez radiostację. Okrążony przez Niemców, widząc śmierć kolegów, nie poddał się, lecz skierował ogień na siebie. Zginął, a wraz z nim wielu wrogów. Pułkownik Lewandowski (wówczas również telegrafista w sztabie) znał Okurzałego osobiście i słyszał jego ostatnią rozmowę z dowódcą "- Niemcy nas okrążyli. Atakują ze wszystkich stron. Bijcie na mnie! Niech żyje Polska!".

Imię Michała Okurzałego nosi (nosiło) kilka szkół (m.in. Szkoła Podstawowa w Tąpkowicach i Szkoła Podstawowa w Zagórowie i Zajezierzu ) oraz ulice w wielu polskich miastach. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Walecznych