Michał Sopoćko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błogosławiony
Michał Sopoćko
prezbiter
Sopoćko.jpg
Data urodzenia 1 listopada 1888
Juszewszczyzna
Data śmierci 15 lutego 1975
Białystok
Kościół/
wyznanie
Kościół rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 28 września 2008
Białystok
przez Benedykta XVI[1]
Wspomnienie 15 lutego
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Tablica pamiątkowa ku czci ks. Michała Sopoćki w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie

Michał Sopoćko (ur. 1 listopada 1888 na Wileńszczyźnie, zm. 15 lutego 1975 w Białymstoku) – polski duchowny katolicki, spowiednik św. Faustyny Kowalskiej, założyciel Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Juszewszczyźnie w powiecie oszmiańskim na Wileńszczyźnie. Po ukończeniu szkoły miejskiej w Oszmianie wstąpił w 1910 do Seminarium Duchownego w Wilnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1914.

Działalność duszpasterska[edytuj | edytuj kod]

Pracował kolejno jako wikariusz w Taboryszkach (1914–1918), następnie jako kapelan Wojska Polskiego w Warszawie i Wilnie (1918–1932). Przez pięć lat pełnił obowiązki ojca duchownego w Seminarium Duchownym w Wilnie (1927–1932). Po uzyskaniu doktoratu z teologii moralnej w 1926 został ojcem duchownym w seminarium wileńskim. Habilitował się w 1934 na Uniwersytecie Warszawskim. Najdłużej pracował jako profesor teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i w Wyższym Seminarium Duchownym w Białymstoku (1928–1962). Jako spowiednik św. Faustyny Kowalskiej zainteresował się kultem Miłosierdzia Bożego i stał się nie tylko jego głosicielem, ale również dał podstawy teologiczne tego kultu.

W 1942 musiał opuścić Wilno z powodu nazistowskich represji i do roku 1944 przechowywał się w Czarnym Borze (teraz małe miasteczko w pobliżu Wilna) u siostry zakonnej Felicji Wiąłzkowicz.

Przed wojną oraz po wojnie działał na rzecz trzeźwości. Sam był abstynentem[2].

Był założycielem zgromadzenia zakonnego Sióstr Jezusa Miłosiernego (1941).

Ostatnie chwile[edytuj | edytuj kod]

Zmarł 15 lutego 1975 w Białymstoku i pogrzebany został na cmentarzu parafii Wniebowzięcia NMP w Białymstoku. 30 listopada 1988 dokonano ekshumacji zwłok ks. Michała Sopoćki. Jego szczątki spoczywają obecnie w kościele pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego w Białymstoku (dzielnica Białostoczek).

Kult[edytuj | edytuj kod]

Beatyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym zakończył się w dniu 29 września 1993 i akta procesu zostały przekazane do Kongregacji ds. Beatyfikacji i Kanonizacji w Watykanie. Postulatorem procesu był ks. prałat Krzysztof Nitkiewicz.

W 2004 papież Jan Paweł II ogłosił dekret o heroiczności cnót ks. Michała Sopoćko. 17 grudnia 2007 papież Benedykt XVI uznał cud za jego wstawiennictwem. Jego uroczysta beatyfikacja miała miejsce w niedzielę 28 września 2008 roku o godzinie 11:00 w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku, której przewodniczył abp Angelo Amato. Homilię wygłosił kard. Stanisław Dziwisz[3].

Władze kościelne reprezentowali: prymas Polski kardynał Józef Glemp, metropolita wileński kardynał Audrys Bačkis, metropolita mińsko-mohylewski arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz. Ze strony władz świeckich w uroczystości wzięli udział: Prezydent RPLech Kaczyński, ostatni Prezydent RP na UchodźstwieRyszard Kaczorowski, Marszałek SejmuBronisław Komorowski, prezydent Białegostoku Tadeusz Truskolaski.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim w Polsce przypada w dniu jego śmierci - 15 lutego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Papieski dokument beatyfikacyjny odczytany przez abp Angelo Amato
  2. Informacja na stronie sopocko.pl
  3. Homilia kard. Stanisława Dziwisza podczas uroczystości beatyfikacji sługi Bożego Michała Sopoćki

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]