Michał Witkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michał Witkowski
Michał Witkowski
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1975
Polska Wrocław
Ważne dzieła Lubiewo, Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej, Drwal Zbrodniarz i dziewczyna
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Michał Witkowski w Wikicytatach
Strona internetowa

Michał Witkowski (ur. 17 stycznia 1975 we Wrocławiu) – polski pisarz, felietonista i bloger modowy. Stale współpracuje z tygodnikiem „Wprost” i magazynem „Viva! Moda”. Mieszka w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim.

Pisarstwo[edytuj | edytuj kod]

Witkowski zadebiutował w 1997 tomikiem Zgorszeni wstają od stołów[1]. Oficjalnie za swą pierwszą książkę pisarz uznaje zbiór opowiadań Copyright wydany w 2001 roku. W 2005 r. wydał powieść Lubiewo, która wkrótce zyskała miano kultowej[2][3]. Kolejną jego powieścią była Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej, która powtórzyła sukces Lubiewa[4][5]. Prawdziwą popularność przyniosła mu jednak dopiero wydana w 2011 roku powieść kryminalna Drwal. W 2014 roku ukazał się kolejny kryminał Zbrodniarz i dziewczyna.

Jego książki tłumaczono na 30 języków, m.in. angielski, niemiecki, fiński, szwedzki, norweski, francuski, hiszpański[6], niderlandzki, hebrajski, węgierski, słoweński, litewski, chorwacki, ukraiński, koreański, czeski, słowacki, rumuński, włoski, serbski, duński, łotewski, estoński.

Przez sześć lat (do roku 2014) współpracował z „Polityką”, obecnie jest felietonistą tygodnika „Wprost[7]. Współpracuje też z magazynem „Viva! Moda”.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotnie nominowany do Paszportu „Polityki” w kategorii „Literatura” (2005, 2006, 2007), w 2007 został laureatem tej nagrody[8]. Trzykrotnie nominowany do Nagrody Literackiej Nike, w 2006 (za Lubiewo), 2007 (za Fototapetę) i 2012 (za Drwala). W 2006 był finalistą[9].

Ponadto otrzymał Nagrodę Literacką Gdynia 2006 w kategorii „proza” za Lubiewo. Jego powieść Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej została wybrana Książką Lata 2007 Przeglądu Nowości Wydawniczych w Poznaniu[10]. Powieść Drwal znalazła się w finale Nagrody Literackiej Europy Środkowej Angelus 2012[11].

Adaptacje teatralne[edytuj | edytuj kod]

Powieść Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej została zaadaptowana przez reżysera Jarosława Tumidajskiego na potrzeby Teatru Śląskiego (2008)[5]. Lubelski Teatr Provisorium wystawił spektakl Idź w noc, Margot w reż. Witolda Mazurkiewicza, będący inscenizacją jego powieści Margot (2010)[12][13]. Natomiast na podstawie powieści Lubiewo powstał głośny spektakl teatralny w Teatrze Nowym w Krakowie w reż. Piotra Siekluckiego (2011)[14]. Dla Teatru Rozmaitości w Warszawie scenariusz teatralny na podstawie tej powieści napisał sam autor wspólnie z Piotrem Gruszczyńskim[15]. Adaptację tej powieści wystawiono także w Teatrze Miejskim w Göteborgu (Göteborgs Stadsteater)[12].

Witkowski wystąpił też jako aktor w monodramie na podstawie Barbary Radziwiłłówny... zatytułowanym Barbara Radziwiłłówna Show w warszawskim Teatrze Rozmaitości[16].

Moda[edytuj | edytuj kod]

W kręgu zainteresowań pisarza znajduje się również moda. Prowadzi blog modowy Fashion Pathology[17], w którym występuje jako Miss Gizzy. Jak sam się określa, został "blogerką modową"[18].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Witkowski jest osobą homoseksualną[19]. Pisarz stosuje zróżnicowane znaczeniowo nazewnictwo do określania osób posiadających określone preferencje seksualne oraz identyfikujących się z danymi rolami płciowymi[20]. Twierdzi, że słowo „gej” jest wytworem komercyjnej kultury masowej, utrwalającym zawężony, bo stereotypowy obraz tej mniejszości seksualnej. Dlatego, choć przyznaje, że jest osobą homoseksualną, nie uważa siebie za geja[21].

Ojcem Witkowskiego jest Stanisław A. Witkowski, profesor i rektor UZZM w Lubinie i profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, wiceprezes Polskiego Stowarzyszenia Psychologii Organizacji.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Patrycja Pustowiak: Debiuty wyszperane z lochów. dwutygodnik.com. [dostęp 2014-06-28].
  2. Złote "Lubiewo". Czwarte, specjalne wydanie bestsellera Michała Witkowskiego
  3. Łukasz Saturczak: Tęczowi bohaterowie. Res Publika, 2012-10-25. [dostęp 2014-06-28].
  4. Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej. [dostęp 2014-06-28].
  5. 5,0 5,1 Anna Wróblowska: Z Jaworzna-Szczakowej do Katowic. Nowa Siła Krytyczna, 2008-12-08. [dostęp 2014-06-28].
  6. "Lubiewo" Witkowskiego po hiszpańsku. culture.pl. [dostęp 2012-02-18].
  7. Michał Witkowski przechodzi z "Polityki" do "Wprost". wprost.pl. [dostęp 2014-07-25].
  8. Michał Witkowski otrzymał Paszport "Polityki". ksiazki.onet.pl, 2008-01-08. [dostęp 2014-06-28].
  9. Nagroda Nike. Edycje 1997-2013. [dostęp 2014-06-28].
  10. "Barbara Radziwiłłówna...." Książką Lata 2007. ksiazki.onet.pl, 2007-09-10. [dostęp 2014-06-28].
  11. Literacka Nagroda Angelus 2012 - siedem powieści w finale. culture.pl, 2012-09-04. [dostęp 2014-06-28].
  12. 12,0 12,1 Witkowski o swoich książkach w teatrze. cjg.gazeta.pl, 2010-10-19. [dostęp 2012-02-11].
  13. Grzegorz Józefczuk: Premiera "Idź w noc, Margot". Chichot zamiast buntu. lublin.gazeta.pl, 2010-09-13. [dostęp 2012-02-11].
  14. Magda Piekarska, Renata Radłowska, Ryszard Kozik: 'Lubiewo': Zagrają wrocławianie, bo krakowscy aktorzy nie chcieli. gazeta.pl, 2011-10-20. [dostęp 2012-02-11].
  15. Michał Witkowski. Świat Książki. [dostęp 2012-02-15].
  16. Barbara Radziwiłłówna Show w TR Warszawa. kulturaonline.pl, 2007-10-30. [dostęp 2012-02-15].
  17. Fashion Pathology
  18. Poznaj najdziwniejszą blogerkę modową w Polsce!. tvn.pl. [dostęp 2014-06-07].
  19. Złe wychowanie Michała Witkowskiego – wywiad z Michałem Witkowskim<. [dostęp 2012-02-05].
  20. Pisz, pisz, nasza królowo. Rozmowa z Michałem Witkowskim, autorem głośniej powieści "Lubiewo". [dostęp 2012-02-05].
  21. Michał Witkowski: Nie wiem jak powinno być. 2008-08-11. [dostęp 2012-02-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]